Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2020/5426 K.2023/7160

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine dair ek Karar ile istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin asıl Kararın Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılanlar ... ve S.S. 11 Nolu Yeni Yatağan Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekilleri tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Bölge adliye mahkemesince, sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından verilen beraat kararlarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi gereğince kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil nitelikte olmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.06.2016 tarihli ve 2016/3944 Soruşturma, 2016/1638 Esas, 2016/177 numaralı İddianamesiyle sanıklar ..., ... ve ... hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet ve zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası.

257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları.

251 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ... ve ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca, sanıklar ... ve ... hakkında zimmet ve zincirleme olarak icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin ikinci fıkrası, 257 nci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.02.2017 tarihli ve 2016/180 Esas, 2017/43 sayılı Kararı ile sanıkların unsurları itibarıyla oluşmayan atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir.

3.Katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2017/398 Esas, 2017/408 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereği esastan reddine karar verilmiştir.

4.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.04.2017 tarihli ve 2017/398 Esas, 2017/408 sayılı ek Kararı ile katılanlar vekillerinin görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz başvurusu 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği reddedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri, istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararlar ile temyiz taleplerinin reddine yönelik ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanıkların atılı suçları işlediklerine, bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz olup hüküm kurmaya elverişli olmadığına ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, zimmet suçu bakımından verilen kararların hukuka aykırı olduğu, dosyada mevcut ifade tutanakları ile 24.12.2015 tarihli bilirkişi raporu nazara alındığında sanıklara atılı zimmet suçunun unsurlarının oluştuğu, ilk derece mahkemesince zimmet suçundan verilen beraat kararlarına esas alınan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya yeterli ve elverişli olmadığı, istinaf mahkemesince zimmet suçu yönünden duruşma açılarak yeniden bilirkişi raporu alınması gerektiği sebepleriyle hükümleri temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanıklardan ...'nun 2006 yılı Haziran ayından 2007 yılı sonuna kadar S.S.

11 Nolu Yeni Yatağan Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinin yönetim kurulu başkanlığı, 2007 yılı sonundan 2009 yılı Haziran ayı sonuna kadar yönetim kurulu üyeliği, ...'ın 2006 yılı Haziran ayı sonundan 2007 yılı sonuna kadar yönetim kurulu üyeliği, 2007 yılı sonundan 2009 yılı Haziran ayına kadar yönetim kurulu başkanlığı, ...'in 2006 yılı Haziran ayından 2009 yılı Haziran ayına kadar yönetim kurulu üyeliği, 2009 yılı Haziran ayından 2014 yılı Haziran ayına kadar yönetim kurulu başkanlığı, ...'ın 2007 yılı Haziran ayından 2011 yılı Haziran ayına kadar yönetim kurulu üyeliği,

2013 yılı Haziran ile 2014 yılı Haziran ayları arasında yönetim kurulu birinci başkan yardımcısı, ...'nün 2006 yılı Haziran ayından 2013 yılı Haziran ayına kadar yönetim kurulu üyeliği, 2013 yılı Haziran ile 2014 yılı Haziran ayları arası ikinci başkan yardımcısı, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın yönetim kurulu üyesi, ...’in 2006 yılı Haziran ayından 2013 yılı Haziran ayına kadar yönetim kurulu ikinci başkanı ve sorumlu müdür, ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ün ise suç tarihlerinde denetim kurulu üyesi olarak görev yaptıkları,

Muğla Valiliği İl Ticaret Müdürlüğü'nün yapmış olduğu ihbar üzerine yönetim kurulu üyesi olan sanıkların görev yaptıkları dönem içerisinde kendilerine ödenmemesi gereken maaş, bayram ikramiyesi gibi ödemelerin yapıldığı, bu suretle zimmet ve görevi kötüye kullanma suçlarını işledikleri ayrıca denetim kurulu üyelerinin de suç tarihlerinde denetim görevlerini yapmayarak denetim görevinin ihmali suçunu işledikleri iddiasıyla sanıklar hakkında cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ise de;

sanıkların zimmet eylemine konu bayram ikramiye ödemelerinin önceki dönemlerde de yapıldığına dair savunmaları, bu ödemeleri gizlemeye yönelik herhangi bir çabalarının olmadığı, yapmış oldukları ödemeleri kayıt altına aldıkları, Muğla Ticaret Odasındaki görevliler ile görüşüp aldıkları sözlü görüş üzerine söz konusu ödemeleri yaptıkları, müfettiş raporu ile olay tespit edilince bir kısım sanıkların aldıkları paraların iadesini sağladıkları, suç kasıtlarının bulunmadığı, atılı suçların yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçe gösterilerek sanıkların üzerlerine atılı suçlardan ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Asıl karar bakımından

Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmaları ve tüm dosya kapsamı ile sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen; atılı suçlarda manevi unsurun oluşmadığına ilişkin mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında, ilk derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ek karar bakımından

Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma ve denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçlarından verilen beraat kararları yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (f) bendi gereğince kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil nitelikte olmadığı anlaşıldığından temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararlarına ilişkin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 25.04.2017 tarihli ve 2017/398 Esas, 2017/408 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar ... ile S.S. 11 Nolu Yeni Yatağan Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 30.03.2017 tarihli ve 2017/398 Esas, 2017/408 sayılı Kararında Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılanlar ... ve S.S. 11 Nolu Yeni Yatağan Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,