Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/12387 K.2024/10586

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... müdafiinin tayin olunan cezanın miktarına göre yasal koşulları bulunmayan duruşma isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318. maddesi uyarınca REDDİNE, sanıklar ... ve ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi karşısında itiraza tabi olup temyizinin mümkün bulunmadığı ve itiraz merci tarafından karar verildiği de gözetilerek temyiz incelemesinin sanıklardan ... hakkında basit zimmet suçundan kurulan mahkumiyet ve ... hakkında basit zimmet suçundan verilen beraat hükümleriyle sınırlı ve duruşmasız olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Suç tarihinde S.S. Torbalı Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifinde muhasip üye olan sanığın toplamda 2.430,00 TL olarak tahsil ettiği aidatı yevmiye defterinde gelir göstermeyerek uhdesinde tuttuğu iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın, tahsil ettiği paralardan kooperatifin vergi borcunu yatırdığını, bu sırada yanında arkadaşı ...'ın bulunduğunu ve kooperatifin muhasebesinde sekreterlik işlerini yürüten ...'e aylık ücretini ödediğini, uhdesinde para kalmadığını savunduğu,

tanık ...'ın sanık ile birlikte kooperatifin vergi borcunu yatırmaya gittiklerini beyan ettiği, Torbalı Vergi Dairesi Müdürlüğünden celp edilen makbuzlardan sanığın yapmış olduğu son aidat tahsilatından sonra 11.12.2009 tarihinde kooperatifin vergi borcuna mahsuben 2.550,00 TL toplu ödeme yapıldığının, ödemelerin farklı dönemlere ait vergi borçları olması nedeni ile birden fazla makbuz düzenlendiğinin belirlendiği,

tanık ...'ün, sanığın kendisine aylık ücreti karşılığı 600,00 TL ve kooperatifin ihtiyaçlarına ödenmek üzere 600,00 TL olmak üzere toplam 1.200,00 TL verdiğini beyan ettiği, tanık beyanlarının ve vergi borcu tahsilat makbuzlarının sanığın savunmasını doğruladığı, sanığın uhdesinde tuttuğu iddia olunan 3.734,00 TL'den daha fazla olarak vergi borcuna ve kooperatif ihtiyaçlarına yönelik toplam 3.750,00 TL harcamada bulunduğunun somut delillerle kanıtlandığı gözetilmeden üzerine atılı suçtan beraati yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın zimmetine geçirdiği iddia ve kabul olunan miktarın suç tarihindeki ekonomik koşullara ve Dairemiz uygulamalarına göre değer azlığı sınırında kalması nedeniyle sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul olunan sanık hakkında aynı Kanun'un 53. maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması,