KÜNYE
9. Ceza Dairesi 2021/12399 E., 2024/8733 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2024
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/271 E., 2015/333 K.
- Suçlar
- Şantaj, çocuğun cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
- Hükümler
- Mahkûmiyet, beraat
- Temyiz edenler
- O yer Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii
- Tebliğname görüşü
- Onama, bozma
Karar Metni
426 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında şantaj, çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Fethiye Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın, santaj ve çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçlarından mahkumiyetine; çocuğun cinsel istismarı suçundan beraatine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği
Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğinden bahisle aleyhe; çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan da mağdurenin 15 dakika kadar evde kalması nedeniyle işlendiği kabul edilen suçun unsurları itibarıyla oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerektiği değerlendirilerek lehe olmak üzere hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğundan temyiz edildiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
B. Şantaj ile Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden 1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/1 ve 234/3. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 9. Ceza Dairesi, E. 2021/12399, K. 2024/8733, 16 Ekim 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama