Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14648 K.2024/12192

Sanıklar hakkında zimmet suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.01.2019 tarihli ve 2017/240 Esas, 2019/34 sayılı Kararı ile sanıkların zincirleme nitelikli zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 247/2, 43/1 ve 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı 7 yıl 9 ay 22'şer gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve 53/1, 2, 3, 5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

2.Sanıklar müdafiilerinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvuruları üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 31.10.2019 tarihli ve 2019/792 Esas, 2019/2252 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanıkların atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 247/2, 249, 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı 3 yıl 11 ay 3'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 53/1, 2, 3, 5. madde ve fıkraları gereği hak yoksunluğu uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; hesabına gönderilen paraların yakın akrabaları tarafından kendisine yardım amaçlı gönderilen paralar olduğuna, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. Sanık ... müdafii temyiz dilekçesinde; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 248. maddesinin uygulanması, 43. maddesinin ise uygulanmaması gerektiğini belirterek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak; Sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 247/1-2, 249 ve 43/1. maddeleri uyarınca tayin olunan 3 yıl 20 ay 7 gün hapis cezasından anılan Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu "3 yıl 10 ay 25 gün" yerine "3 yıl 11 ay 3 gün" hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı görülmüş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafiilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi kararından 2 numaralı hüküm fıkrasının 6. paragrafında yer alan sonuç cezaya ilişkin "3 yıl 11 ay 3 gün hapis cezası" ibaresinin "3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası" olarak değiştirilmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,