Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/14789 K.2024/11807

...

SUÇ

Rüşvet alma (sanık ... hakkında), rüşvet verme (sanıklar ..., ..., ... ve ... ... hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İade, temyiz isteminin reddi, onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

24.11.2021 tarihli Tebliğname'de her ne kadar sanık ... hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara karşı katılanlar vekilinin temyiz isteminde bulunduğu fakat bu hususta merci Manisa 2. Ağır Ceza Mahkemesince bir karar verildiğinden bahisle dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi yönünde görüş belirtilmişse de, katılanlar Hazine ve ... vekilince dosyaya ibraz edilen 18.10.2019 havale tarihli temyiz dilekçesi içeriğinde bu hususta bir temyiz talebi bulunmadığından, bu konu temyiz incelemesi dışında bırakılmıştır.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre sanıklar ..., ..., ... ve ...'e isnat edilen rüşvet verme suçundan doğrudan zarar görmeyen İçişleri Bakanlığının bu suç açısından kamu davasında katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların.

5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerden katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında rüşvet alma, diğer sanıklar hakkında rüşvet verme, katılan ... vekilinin ise sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan açılan kamu davalarında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği,

298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1) Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2019 tarihli ve 2017/14 Esas, 2019/97 sayılı Kararı ile; sanıklardan Şahin hakkında rüşvet alma, ..., ..., ... ve ... hakkında ise rüşvet verme suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223/1 ve 223/2-e madde ve fıkraları uyarınca ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. 2) Hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/1857 Esas, 2019/2925 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar Hazine ve ... vekili; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeyle sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, dosyada yer alan iletişimin denetlenmesi ve teknik araçlarla izleme kararlarının icrası kapsamında elde edilen delillerle dosya kapsamında yer alan diğer delillere göre sanık ...'in diğer sanıklardan menfaat temin ettiği, diğer sanıkların da Şahin'e menfaat sağladıklarının kabul edilmesinin gerekli olduğu sebepleriyle bölge adliye mahkemesince verilen kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçundan verilen kararlara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülükler için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile sanıklar hakkında rüşvet verme suçundan açılan kamu davalarında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara karşı katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile kararlarda dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan verilen karara ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde ise:

Manisa Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.12.2016 tarihli ve 2016/16111 Soruşturma, 2016/5599 Esas, 2016/434 sayılı İddianamesi ile sanık hakkında rüşvet alma (4 kez) suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, ikna edici delil bulunmadığından bahisle beraatine hükmolunduğu ayrıca aynı eylemler nedeniyle sanığın zincirleme biçimde icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetildiğinde;

ilk derece mahkemesince rüşvet alma suçundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, vasfın bölünemeyeceği göz ardı edilerek rüşvet alma suçundan ayrıca beraat kararı verilmesi suretiyle karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1) Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle ... vekilinin, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçundan açılan kamu davalarında ilk derece mahkemesince kurulan beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2) Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında rüşvet verme suçundan açılan kamu davalarında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/1857 Esas, 2019/2925 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlara karşı katılan Hazine vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

3) Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 24.09.2019 tarihli ve 2019/1857 Esas, 2019/2925 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara karşı katılanlar Hazine ve ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen sair hususlar yönünden, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. madde ve fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, bozmaya konu kararın niteliği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.