Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/15348 K.2024/10911

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yüklenen suçlardan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan PTT A.Ş. Genel Müdürlüğünün vekili marifetiyle 14.12.2012 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunduğu halde bu talebinin karara bağlanmaması, kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükümleri temyiz etmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237/2. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün bulunmuş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca hâk yoksunluğu uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının sekizinci paragrafında uygulama maddesinin gösterilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde yer alan “bir katına kadar” ibaresinin cezanın kendisini ifade ettiği de gözetilmeden "3 yıl 6 ay süre ile" hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan mahkemenin takdir ve uygulaması da gözetilerek hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin 5. paragrafında yer alan "...mahkumiyeti gözetilerek ..." ibaresinden sonra

gelmek üzere "5237 sayılı Kanun'un 53/5 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesine ve aynı paragrafta yer alan "...3 yıl 6 ay..." ibaresinin "3 yıl 1 ay 15 gün" olarak değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2008 tarihli ve 2008/149 Esas, 2008/163 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin 5271 sayılı Kanun'un 231/5-6. maddesindeki şartlar gözetilmek suretiyle hakim tarafından değerlendirilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu,

bu itibarla sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerektiği, sanık tarafından idari soruşturma aşamasında kamu zararının giderildiği, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz bir halinin bulunmadığı,

yargılama sürecindeki davranışları nedeniyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulandığı ve kayden sabıkasız olduğu halde, 5271 sayılı Kanun'un 231/6. maddesinde yer alan objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "...süreç içerisinde devamlılık arz edecek şekilde birden fazla eylem icra etmesi ve 2 ayrı suçu müteselsilen işlemesi hususları gözetildiğinde bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde kanaat oluşmamakla..." şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile aynı Kanun'un 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki sıralamaya uygun olarak anılan Yasanın 247/1-2, 249/1, 43/1, 248/1 ve 62. maddeleri bu sıra dahilinde uygulanmak suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Yasa'nın 53/5. maddesi uyarınca hâk yoksunluğu uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasının sekizinci paragrafında uygulama maddesinin gösterilmemesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinde yer alan “bir katına kadar” ibaresinin cezanın kendisini ifade ettiği de gözetilmeden "1 yıl 6 ay süre ile" hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararının değerlendirilmesi lüzumu,

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesinde yer alan "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekil ile temsil edilen katılan lehine bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." biçimindeki düzenleme nazara alınarak, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,