Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3496 K.2023/11603

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2011 tarihli ve 2011/1795 Soruşturma, 2011/1361 Esas, 2011/615 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2....

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2012 tarihli ve 2011/356 Esas, 2012/365 sayılı Kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. 3.Bahse konu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

23. Ceza Dairesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/6789 Esas, 2016/4205 sayılı Kararı ile; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen ikna suretiyle irtikap suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesince yapılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle mahkumiyet kararının sair yönleri incelenmeksizin bozulmasına hükmedilmiştir. 4....

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2016 tarihli ve 2016/275 Esas, 2016/622 sayılı Kararı ile; sanığın 5237 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yargılanmasının sağlanması için görevsizlik kararı ile dava dosyası İzmir Nöb. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. 5.İzmir

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/291 Esas, 2016/393 sayılı Kararı ile; sanık hakkında ikna suretiyle irtikap suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı nedeniyle 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereğince hak yoksunluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, suçu işlediğine dair kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, erteleme hükümlerinin uygulanmamasının kazanılmış hakkını ihlal ettiğine ilişkindir. Suçtan zarar gören vekilinin temyiz sebepleri, 6284 sayılı Kanun gereği davaya katılma kararı verilmesi gerektiğine ve sanık hakkında 62 nci madde hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 250 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.Dosya kapsamına göre suç ve temyiz incelemesi tarihleri arasında, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir

5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2016 tarihli ve 2016/291 Esas, 2016/393 sayılı Kararına yönelik sanık ile suçtan zarar gören vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak,