Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/3903 K.2024/10222

yönelik istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şırnak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.05.2017 tarihli ve 2017/159 Esas, 2017/228 sayılı Kararı ile; sanığın zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereği beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılanlar vekillerinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 02.10.2017 tarihli ve 2017/1658 Esas, 2017/1514 sayılı Kararı ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili, dosya kapsamında toplanan delillerden anlaşılacağı üzere sanığın zimmet suçunu işleyerek Hazineyi zarara uğrattığını, sanığın isnat edilen suçu işlediği somut ve kesin delillerle ispatlanmasına rağmen beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR