Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2021/5407 K.2023/12181

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Beyoğlu Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.07.2009 tarihli ve 2009/12755 Soruşturma, 2009/10840 Esas, 2009/90 numaralı İddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci ve 54 üncü maddelerinin uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2012 tarihli, 2011/184 Esas ve 2012/113 sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

3.Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine hükmün Dairemizin 07.07.2014 tarihli ve 2013/2946 Esas, 2014/7461 sayılı Kararı ile; sair temyiz itirazları reddedilerek suça sürüklenen çocuğun polis memurlarına ağabeyinin kimlik bilgilerini vermesi eylemi ile ilgili bir işlem yapılıp yapılmadığının araştırılması ve yapılmışsa sonucuna göre suç tarihi de dikkate alınarak hukuki durumunun tayini gerekirken eksik soruşturma ile hüküm kurulması, 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 54 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre müsadere kararı verilmesi sebepleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2015 tarihli, 2014/271 Esas ve 2015/59 sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında bozma ilamına uyularak mahkumiyet kararı verilmiştir.

5.Kararın, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Dairemizin 01.06.2020 tarihli, 2020/758 Esas ve 2020/11118 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 196 ncı maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

6.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli, 2020/180 Esas ve 2021/74 sayılı Kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında rüşvet vermeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 252 nci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası ve birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 8 ay 26 gün hapis cezası karşılığı 5.320,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz sebepleri, suça sürüklenen çocuğun rüşvet konusu olan kimliğini yanlış beyan etme eylemi hakkında işlem yapılmadığına ve bu nedenle isnat edilen suçun sübut bulmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde polis memuru ... ve ekip arkadaşlarının, suça sürüklenen çocuğu durdurup kimlik sordukları ve belirttiği kimliğin kendisine ait olmadığını tespit ettikleri, doğru kimlik bilgisini beyan etmesi istendiğinde de bilgi vermek istemediği, bunun üzerine görevli polislerin suça sürüklenen çocuğu karakola götürmek istedikleri, bu esnada suça sürüklenenin ...'in cebine 100,00 TL koyarak "al bunu beni idare et, ne ceza keseceksen şimdiden kes, çıkarma beni oraya" demek suretiyle rüşvet vermeye teşebbüs ettiği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun görevli polis memuruna rüşvet teklif ettiği ancak bu teklifin kabul edilmediği, bu hususun olay tarihinde tutulan tutanaklarla sabit olduğu ve suça sürüklenen çocuk hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 40 ıncı maddesi uyarınca kimliği bildirmeme fiili nedeniyle idari yaptırım uygulandığı anlaşılmış, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Rüşvet teklifine konu paranın, suçun işlenmesi için sağlanan maddi menfaat niteliğinde olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası yerine 54 üncü maddesine göre müsadere kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2021 tarihli, 2020/180 Esas ve 2021/74 sayılı Kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının dokuzuncu paragrafında yer alan "54/1" ibaresinin "55/1" şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,