Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2022/204 K.2024/8743

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/237 Esas, 2019/560 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2. maddesinin (e) bendi uyarınca beraatine hükmolunmuştur. 2.Katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2020/504 Esas, 2020/1717 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanığın katılan adına yaptığı harcamalara dair fatura ve belge sunamaması nedeniyle mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usûl ve kanuna uygun olması karşısında katılan vekilinin temyiz itirazları ile hüküm dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR