Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/10515 K.2025/1926

Yapılan ön inceleme neticesinde. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2024/126 Esas, 2024/100 sayılı ek Kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.09.2023 tarihli ve 2022/69 Esas, 2023/271 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında "değişen suç vasfına göre ihmali davranışla görevi kötüye kullanma" suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

sanık ve O yer Cumhuriyet savcısının itirazları üzerine merci İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/1088 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazların reddine karar verildiği ve kararın 14.11.2023 tarihinde kesinleştiği, sanık tarafından kesin olan bu karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 12.01.2024 tarihli ve 2024/126 Esas, 2024/100 Karar sayılı ilamı ile 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereği istinaf başvurusunun reddine karar verildiği,

sanığın bu karara yönelik itirazı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 13.02.2024 tarihli ve 2024/4 Değişik iş sayılı Kararı ile itirazın reddine dair karar verildiği, bu karara yönelik sanık müdafiince temyiz talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2024/126 Esas, 2024/100 sayılı ek Kararı ile sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verildiği, ardından sanık müdafiince bu karara yönelik temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na (5271 sayılı Kanun), 12.03.2024 tarihli ve 32487 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesiyle eklenen geçici 6. maddenin 2. fıkrasının (a) bendinde yer alan "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onbirinci ve onikinci fıkrasında yapılan kanun yoluna ilişkin değişiklikler,

1/6/2024 tarihi ve sonrasında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında uygulanır." ve (b) bendinde yer alan " 1/6/2024 tarihinden önce verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları hakkında itiraz kanun yolunun uygulanmasına devam olunur.

Bu itirazlar, bu maddeyi ihdas eden Kanunla 231 inci maddenin onikinci fıkrasında yapılan değişiklikten önceki hükümlere göre sonuçlandırılır." şeklindeki düzenlemeler de nazara alındığında, Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince 22.09.2023 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, anılan karara yönelik vaki itirazların İstanbul 40. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2023 tarihli ve 2023/1088 Değişik iş sayılı Kararı ile incelenerek bu hususta gerekli kararın verildiği anlaşıldığından,

5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, temyiz isteminin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2024/126 Esas, 2024/100 sayılı ek Kararında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak,