Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/11005 K.2026/2261

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin dosya kapsamına nazaran uygun görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi gereği reddine karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2021/409 Esas, 2022/288 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/2, 62/1, 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/5. maddesi gereği hak yoksunluğuna hükmolunmuştur. B. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi

15. Ceza Dairesinin 15.05.2024 tarihli ve 2023/9 Esas, 2024/805 sayılı Kararı ile O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Vekaletname çıkartılmış olmasının hukuki ve cezai sonuç doğurmayacağına, ödeme yapıldığını ispatlayacak somut delil bulunmadığına, tanık ve katılanın beyanlarının kendi içlerinde ve birbirleri ile çelişkili olduğuna, delil değerlendirmesinin eksik ve hatalı yapıldığına, mahkumiyeti gerektirir her türlü şüpheden uzak delilin mevcut olmadığına ve hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Gerekçeli karar başlığında 21.08.2019 olan suç tarihinin 20.09.2017 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1-e madde, fıkra ve bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, hak yoksunluğu süresinin hükümde belirtilen gün sayısının bir katı olan "75 gün" yerine "2 ay 15 gün" olarak fazla belirlenmesi, Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303. maddesi gereğince hüküm fıkrasının 7. bendinde yer alan "2 ay 15 gün" ibaresinin "75 gün" şeklinde değiştirilmesi suretiyle Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi gereği Tarsus