Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/5124 K.2025/1047

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ünye Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2016 tarihli ve 2015/137 Esas, 2016/189 sayılı Kararı ile sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesi gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53/1-5. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunmuştur. 2.Sanığın istinaf talebi üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 13.12.2016 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/98 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. 3.Sanık müdafiinin 14.12.2023 havale tarihli temyiz dilekçesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 29.12.2023 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/98 sayılı ek Kararı ile temyiz talebi 5271 sayılı Kanun'un 296/1. maddesi gereğince süreden reddedilmiştir.

II.TEMYİZ A.Temyiz Sebepleri Sanık müdafii 11.01.2024 tarihli temyiz dilekçesinde; kesin hükümlere yönelik 1136 sayılı Kanun'un 24. maddesine göre temyiz incelemesi başvurusu yapılmasının kararlaştırıldığını, başvurunun süreye bağlı olduğu gerekçesiyle temyiz başvurusunun reddedilmesinin kanunun ruhuna uygun olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B.Değerlendirme ve Gerekçe 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile anılan Kanun'un 59/5. maddesinin, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı ancak sanık müdafiinin anılan geçici maddeye istinaden 15 günlük yasal süre geçtikten sonra 14.12.2023 tarihli dilekçeyle hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından,

sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi

6. Ceza Dairesinin, 29.12.2023 tarihli ve 2016/107 Esas, 2016/98 sayılı ek Kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ünye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi