Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/5142 K.2026/1186

Kurulunun 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 sayılı Kararında açıklandığı üzere, suçtan zarar gören ... vekilinin 03.12.2023 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararlara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirlenen kanuni süre içerisinde 12.12.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak aynı Kanun’un karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz eden katılanlar ... ve Hazine vekillerinin, sanıklar ... ..., ... ve ... müdafiinin temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesince temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İlk Derece Van 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2023/98 Esas, 2023/231 sayılı Kararı ile sanıkların zimmet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği ayrı ayrı beraatlerine hükmedilmiştir. B. İstinaf Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 13.11.2023 tarihli ve 2023/1500 Esas, 2023/1429 sayılı Kararı ile katılanlar vekillerinin, O yer Cumhuriyet savcısının, sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Maddi gerçeği yeterli ölçüde araştırmadan, yalnızca çelişkili ifadeler barındıran sanıkların savunmaları esas alınarak usul ve yasaya aykırı şekilde kurulan hükümlerin bozulmasına, Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Güveni kötüye kullanma suçunun unsurları araştırılmadan verilen kararların bozulması gerektiğine, Sanıklar ... ..., ... ve ...

Müdafiinin Temyiz İstemi Her sanık için ayrı vekalet ücreti hükmedilmesi istemine, İlişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanıklar ... ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararları yönünden Sanıkların leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan,

aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekillerinin ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararı yönünden Suç tarihinde ...

Van Şubesi Başkanı olan sanığın 22.696,62 TL, 95,00 TL ve 34.098,79 TL haksız menfaat temin ettiğine ilişkin isnatların sübut bulmadığı yönündeki kabulde bir isabetsizlik bulunmamakla birlikte Derneğin banka hesaplarına intikal eden yardım paralarından 284.624,91 TL'nin sanık tarafından yetki belgesine istinaden çekilerek şubenin mali kayıtlarına intikal ettirilmediği isnadına ilişkin olarak sanığın bu parayı Derneğin talebi üzerine ...

Genel Merkezinden gelen ...'a verdiğini savunduğu ve tanıkların da sanık savunmasını doğruladığı ancak ...

Derneğinin 10.04.2018 tarihli yazısı ile Van Şubesinden 2010, 20 11... yıllarında bir tahsilat yapılmadığının bildirildiği, suça konu paranın Dernek hesabından çekiminin savunma ve tanık beyanlarının aksine farklı tarihlerde gerçekleştiği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamı itibariyle söz konusu isnadın sübut bulduğu gözetilerek Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2013 tarihli ve 2012/1275 Esas, 2013/419 sayılı Kararında da belirtildiği üzere zimmet suçunun kamu görevlileri ile özel yasalarında kamu görevlisi gibi cezalandırılacakları öngörülen kişiler tarafından işlenebileceği,

suç tarihi itibarıyla 5253 sayılı Dernekler Kanunu'nda ... görevlilerinin veya dernek malına karşı suç işleyenlerin kamu görevlisi gibi cezalandırılacağına dair bir düzenleme bulunmaması nedeniyle sanığın zimmet suçunun faili olamayacağı, sübut bulan eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı nazara alınmadan yanılgılı değerlendirmeler neticesinde zimmet suçundan verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1) Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, suçtan zarar gören ...'nın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2) Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, hükümlerde katılanlar vekilleri ve sanıklar ... ..., ... ve ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, aynı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak,

oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 3) Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle, katılanlar vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi Kararının, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Van