Yargıtay 5. Ceza Dairesi E.2024/9168 K.2025/13574

Kanunu'nun 59. maddesinin 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle eklenen son fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2021/41 Esas, 2022/183 sayılı Kararı ile sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine hükmedilmiştir. B. İstinaf Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin 14.05.2024 tarihli ve 2022/2631 Esas, 2024/1143 sayılı Kararı ile katılanın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılanın Temyiz İstemi Sanığın kendisinden aldığı vekalet yetkisi kapsamında Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1005 Esas sayılı davası kapsamında yürütülen yargılama neticesinde hakkında verilen mahkumiyet hükmünü yasal süresi içerisinde temyiz etmeyerek kesinleşmesine ve infaz edilmesi ile mağduriyetine neden olduğuna, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde verilen beraat kararının bozulması gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Suç tarihinde ... Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın. Orhangazi Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/1005 Esas sayılı dosyasında sanık olarak yargılanan katılanın müdafiliğini üstlendiği 29.03.2016 tarihinde özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan katılanın hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanığın dosyaya.

29.03.2016 tarihli temyiz süre tutum dilekçesi sunduğu, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 314. maddesi gereği temyiz dilekçesinin gerekçeli olma şartının bulunmadığı, sanığın sunduğu temyiz süre tutum dilekçesi ile Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılmasına engel bir hal bulunmamasına rağmen 01.11.2016 tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinden sonra sunulduğu gerekçesiyle mahkemesince temyiz talebinin reddine karar verildiği, sanık hakkında ...

Bakanlığı ...Müdürlüğü tarafından verilen kovuşturma izni, iddianame ve son soruşturmanın açılması kararlarında. Orhangazi

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2016 tarihli 2015/10 05... /508 sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin Ek Kararı temyiz etmeme şeklinde bir isnadın yer almadığı da gözetilerek; sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan,

aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen İlk Derece Mahkemesinin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükmüne karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanın itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle hükümde katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa