Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2023/9485 K.2023/11739

Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkin davacı tarafından İstanbul 11. Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan dava; kısıtlı adayı hakkında kısıtlanmasına ilişkin İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2021/119 Esas sayılı dosyasının bulunduğu ve davanın halen derdest olduğu gerekçesiyle birleştirilmesine karar verilmiş olup İstanbul 2. Sulh Hukuk Mahkemesince yargılamada hakim tarafından 29.12.2022 tarihli mütalaa yazısında;

mahkemede derdest olan 2021/119 Esas sayılı dava dosyasında kısıtlı adayı olan ... isimli şahsın sosyal medya paylaşımlarında ve mahkemeye sunduğu birtakım dilekçelerinde suç unsuru olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle suç duyurusunda bulunulduğu; suç duyurusuna müteakip İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2022/248495 Soruşturma numaralı dosyası kapsamında soruşturmaya başlanıldığı dolayısıyla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 36 ncı maddesinin “d” fıkrası gereğince bu dava dosyasından çekilmesi gereğinin hasıl olduğu sonucuna varılmıştır.

Reddi hakim talebini ve çekilme isteğini inceleyen merci tarafından; 6100 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının d bendine göre, dava esnasında, hakimin iki taraftan birisi ile davası veya aralarında bir düşmanlık bulunmasının ret sebebi olarak düzenlendiği, kısıtlı adayı ... hakkında Mahkeme hakimince suç duyurusunda bulunulduğu, ... hakkında soruşturmanın halen devam ettiği, bu durumda eldeki dava esnasında ... ile Mahkeme hakimi arasında görülmekte olan bir davanın mevcut olduğu, bu durumda Mahkeme hakiminin davaya bakmaktan çekinmesinin yerinde olduğu anlaşılmakla 6100 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının d bendi ve 39 uncu maddesi uyarınca hakimin davaya bakmaktan çekinmesinin yerinde olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Kararın talep eden tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 12.05.2023 tarihli ve 2023/1182 Esas, 2023/1327 Karar sayılı kararı ile somut olayda mahkeme hakimince kısıtlı adayının bir kısım sosyal medya paylaşım içerikleri nedeni ile yapmış olduğu suç duyurusu nedeni ile aralarında husumet oluştuğu gerekçesi ile dosyadan çekilmişse de somut olayda

6100 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde öngörülen hakimin reddi ve çekilmesini gerektirecek sebeplerinin bulunmadığı, yapılan yargılamadan önce var olmayan ve derdest yargılama sırasında dava açılması, Cumhuriyet Savcılığına veya Hakimler Savcılar Kurulu'na şikayette bulunulmasının 6100 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının d bendi uyarınca davalı olarak yorumlanamayacağı,

çekilen mahkeme hakiminin kısıtlı adayı ile husumet oluştuğu gerekçesi ile çekilme talebinin kabulünün isabetli olmadığı gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının b bendinin ikinci alt bendi gereğince İstanbul 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2022/1 Değişik İş Esas, 2023/1 Karar sayılı kararının kaldırılmasına,

hakimin çekilme talebinin reddine, istinaf eden tarafından yapılan istinaf giderinin üzerinde bırakılmasına kesin olmak üzere karar verilmiş, kararın yargılama giderinin istinaf edenin üzerinde bırakılması hükmüne talep eden tarafından itiraz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 22.05.2023 tarihli ara kararı ile verilen kararda düzeltmeyi gerektirir herhangi bir husus bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının talep eden tarafından temyiz edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 15.06.2023 tarihli kararıyla, kararın 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kesin olup temyiz kanun yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 346 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 366 ncı maddesi uyarınca davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli kararı talep eden tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemelerinin, 6100 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ve 362 inci maddeleri uyarınca hâkimin reddine ilişkin merci kararları hakkında verdikleri kararlar kesin olup 6100 sayılı Kanun’un 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemeyeceğinden 6100 sayılı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.