Yargıtay 5. Hukuk Dairesi E.2024/3648 K.2024/7227

Taraflar arasındaki mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesi davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı bağımsız bölümü iş yeri olarak kullandıklarını belirterek, dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapuda kayıtlı mesken nitelikli eski haline getirilmesine ve davalıların tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda mevcut sağlık faaliyetinin türünün TC...

Valiliği İl Sağlık Müdürlüğü 08.10.2012 tarihli ruhsatı ile muayenehane olarak tanımlandığını, mevcut adreste faaliyet türünün Özel Muayenehanelerde Sağlanan Diş Hekimliği Uygulama Faaliyetleri olarak belirtildiğini, iddia edildiği gibi ticari bir kuruluş yada klinik, poliklinik faaliyeti sürdürülmediğini, belirtilen taşınmazda iddia edildiği gibi mimari projeye aykırı herhangi bir düzenleme yapılmadığını, sadece hasta muayene ve hasta bekleme odalarının düzenlendiğini, taşıyıcı, yüklenici hiçbir yapıya zarar verilmediğini, meskenlerde muayenehane açılabilmesine izin verilmesi ile ilgili 2006/159 Esas,

2010/47 Karar sayılı 24.03.2010 tarihli Anayasa Mahkemesi kararının 18 Mayıs 2010 tarihli ve 27585 sayılı Resmî Gazete'de yayımlandığını, bu karar ile de net bir şekilde mesken tapulu taşınmazda muayenehane açılabileceğinin açıkça belirtildiğini bu nedenle davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kat mülkiyetinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda öncelikle yönetim planının uygulanması gerektiğini, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) yasak işler başlıklı 24 üncü maddesinin birinci fıkrasında poliklinik ve klinik niteliğinde olmayan muayenehanelerin kapsam dışında tutulduğunu, bu durumun yönetim planında muayenehanelere izin verilebileceğini gösterdiğini, bu hükmün yönetim planında bir düzenleme olmaksızın kendiliğinden muayenehane açılabileceği anlamına gelmediğini, yönetim planının 27 nci maddesinin c bendine göre yönetim planında terzi dükkanı, kuaför,

güzellik salonu niteliğindeki dükkanlar hariç başka dükkanların kat maliklerinin oy birliği ile açılabileceğinin hüküm altına alındığını, davalıların iş yeri olarak kullandıkları dairenin tapuda mesken nitelikli olarak kayıtlı olduğunu, kat maliklerince oy birliği ile alınmış bir karar bulunmadığını, bu nedenle davalıların tapuda mesken olarak kayıtlı daireyi iş yeri olarak kullanmalarının mümkün olmadığını, davalıların mimari projeye aykırı olarak dairede tadilatlar yaptıklarını,

dairede yapılan düzenlemelerin esaslı tadilat niteliğinde olduğunu bu nedenlerle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesi talebiyle istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece davalılardan ...'nun kat maliki olduğu bağımsız bölümün, ortodonti ve pedodonti muayenehanesi olarak kullanılmasının önlenmesine ve mesken olarak eski hale iadesine karar verilmesi ile yetinilmesi; davalı ... kat maliki olduğundan, dava konusu B blok 1 nolu bağımsız bölümün tapuda yazılı niteliğinde, yani mesken olarak kullanılmasında sakınca olmadığından, davacı vekilinin davalıların bağımsız bölümden tahliye edilmesine yönelik talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın 1 numaralı bağımsız bölümün mesken nitelikli eski hale getirilmesine ve tahliye talebinin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; bağımsız bölümde esaslı tadilat yapılmadığını projesi ile uyumlu olduğunun bilirkişi raporu ile sabit olduğunu, ayrıca yapılan faaliyetin yasak kapsamında olmadığını, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık,mesken nitelikli bağımsız bölümün iş yeri olarak kullanılmasının önlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme 1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydında mesken niteliği ile kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davalılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,