Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/11039 K.2010/7193

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ...’un, önceden kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 26.12.2006 günü ve 2006/8-317 esas, 2006/319 sayılı kararı ile hükümden sonra 5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 150/3. maddesindeki yeni düzenleme karşısında; sanıklara zorunlu savunman atanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yapılan keşif, bilirkişi raporu ile tutanaklara göre; sanıkların, yakınana ait aracın kapı kilidini kırıp hırsızlık suçunu işledikleri ve Mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesine uyduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek aynı Yasanın 493/2-son maddesiyle hüküm kurulması,

2-Şanlıurfa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/09/2004 tarihinde yerine getirilen, 17/10/2002 gün ve 907-999 sayılı kararı ile dolandırıcılık suçundan tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 81/2-3. maddesinin uygulanmaması, bunun sonucu olarak da aynı Yasanın 522/son fıkrasına aykırı olarak, aynı Yasa maddesinin 1. fıkrasındaki “pek hafif” indirim hükmünün uygulanması,

3-5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanıklar yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, 5237 sayılı Yasa uyarınca verilmesi gereken ceza gösterilmeden, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde uygulama yapılması,

4-Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 493/1-son, 61, (sanıklar ..., ... ve ... hakkında 522/1. (pek hafif), (sanık ... hakkında 81/2-3.), 40. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 53, 63. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların alt ve üst sınırları bakımından; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun hükümlerinin sanık yararına olduğu, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise lehe Yasanın uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanıklar ... ve ... hakkında, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

6-Sanıklardan, neden oldukları yargılama giderlerinin ayrı ayrı alınması gerekirken, “dayanışmalı” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,