Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2006/22008 K.2010/17096

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 11.Ceza Dairesinin 14/03/2006 tarihli görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Telefonu görüşme yapma bahanesi ile alıp olay yerinden ayrılan diğer sanık ...’in hemen peşinden giden yakınan ...’ın önüne kimliği belirsiz bir arkadaşı ile çıkıp sonrada boğazına sarılarak yakınanın vaki takibini engelleyen sanığın eyleminin suç tarihinde dolaylı yağma suçunu oluşturduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun da dolaylı yağma suçuna yer verilmediğinden anılan yasanın 7/2 ve 5252 sayılı TCK'nun 9/3 maddeleri ışığında eylemin 5237 sayılı TCK'nun 141/1, 62, 53, maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve aynı yasanın 86/2, 53.maddelerinde tanımlanan kasten yaralama suçlarını oluşturduğu ve kasten yaralama suçunun 5271 sayılı CMK'nun 253. ve 254. maddeleri gereğince “uzlaşma” kapsamında kaldığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,