Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/11185 K.2010/1185

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanıklar ... ve ...’ın, diğer sanık ... ile anlaşarak suça doğrudan katıldıkları gözetilmeden haklarında 5237 sayılı TCK.nun 37/1. maddesi yerine 39/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılmasına göre; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi ile hüküm kurulmaması,

3- 23.11.2007 tarihli keşif tutanağında görüşü hükme dayanak yapılan bilirkişiye yemin yaptırılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 64/6. maddesine aykırı davranılması,

4- Sanıklar hakkındaki kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesindeki tedbire çevrilebilmesinin ancak sanıkların gönüllü olması koşuluyla

mümkün olabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5- Suçu işledikleri sırada 18 yaşından küçük olan sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCK.nun 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

6- Suçun niteliği ile cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. fıkraları gereği sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

7- 5395 sayılı ÇKK.nun 35/3. maddesine aykırı olarak sanıklar hakkında sosyal inceleme yaptırılmama gerekçesinin kararda gösterilmemesi,

8- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘müştereken ve müteselsilen’ şeklinde sorumlu olmalarına karar verilmesi,