Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2008/2285 K.2010/5296

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık ...'in Sulh hakimi tarafından yapılan sorgusunda suçu “gündüzleyin öğleden sonra”, mahkemedeki sorgusunda “saat 17.00 sıralarında akşam ezanı okunurken” işediklerini, dosyası ayrılan suçun diğer sanığı ...'ın da Cumhuriyet Savcısına verdiği ifadede “eve saat 15.00 sıralarında girdiklerini saat 21.00-22.00 sıralarında çıktıklarını” belirtmiş olmaları karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e.maddesinde öngörülen düzenleme çerçevesinde, suçun işlendiği zaman diliminin duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulup sonucuna göre, hırsızlık suçunda aynı Yasanın 143/1.maddesinin ve konut dokunulmazlığını bozmak suçunda da 116.maddenin 4.fıkrasının uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Konut dokunulmazlığını bozmak suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, bu suçtan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c.maddesi ile cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Mala zarar vermek suçundan hüküm kurulurken temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 151/1.maddesi yerine, “152/1.maddesi” olarak yazılması,

4- Konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlerde, hükmedilen hapis cezaları 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d.maddesinde öngörülen seçenek yaptırıma çevrilirken, sanığın gitmesinin yasaklandığı yer veya yerlerin hükümde gösterilmesi gerekirken, “belirli yerlere gitmekten yasaklanmasına” demek suretiyle infazda duraksamaya neden olacak biçimde hüküm kurulması,