Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2009/9490 K.2010/13240

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre,sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE.

Dosya içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre;suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yağma suçunun silah kullanılarak işlendiği anlaşılıp kabul edildiği halde, 5237 sayılı TCK'nın (c), (d) ve (h) bendlerinin yanı sıra (a) bendinin de uygulanması ve anılan Yasanın 61/1.maddesinde öngörülen ölçütler gözetilerek temel cezanın yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Mağdurların mahkemede ve Cumhuriyet Savcısı tarafından alınan ifadelerinde, olaydan 15 gün kadar sonra ve kamu davası açılmadan önce, sanıkların akrabaları tarafından zararlarının karşılandığını belirtmiş olamaları karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/3.maddesinin 1.cümlesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3- İddianame içeriğine ve mahkemenin gerekçeli kararındaki kabule göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun iki ayrı mağdura karşı işlendiği anlaşılması karşısında, öncelikle bu suç yönünden ikinci mağdura yönelik eylem için kamu davasının açılması ve yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gerekirken, hangi mağdura yönelik suç için hüküm kurulduğu belirtilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması,

Kabule göre de;

4- Mağdurların bulunduğu işyerinden, 20 ile 30 dakika süren hürriyeti kısıtlama sonucunda, para, mal ve eşyanın yağmalanması , yağma suçunun maddi ögesi olarak kabul edileceğinden ve bu durumun kişileri hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden ayrıca “ekonomik bakımdan önemli bir kayıp” olarak değerlendirilemeyeceği gözetilmeden; mağdurların sanıklar tarafından alıkonuldukları süre içinde ekonomik bakımdan önemli bir kayba uğradıklarına ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, 5237 sayılı TCK’nın 109/4. maddesiyle cezada arttırma yapılması,