Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/14030 K.2011/4929

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Yasanın 9/3.maddeleriyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu’nun 23.2.1938 günlü 1937/23 – 1938/9 sayılı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 25.5.1999 günlü 133/142 sayılı kararları ışığında, sanığın yakınanın marketinden iki adet içki şişesi çalarken yakalanması şeklinde gelişen somut olayda sanığın eyleminin 765 sayılı TCY’nın 491/3.

5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddeleri kapsamında olup hatalı değerlendirme sonucu 5237 sayılı Yasanın 141/1. maddesiyle uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, 765 sayılı TCY’nın 491/3, 102/4 ve 104/2. maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 66/1-e ,66/4, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda. 765 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına bulunduğunun anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCY.nın 491/3. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 14.04.2003 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,