Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2010/5624 K.2012/21994

Muhkem eşyayı kırmak suretiyle hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/4, 522/1, 55/3, 59. maddeleri uyarınca 4 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının beher günü 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince takdiren 12 yeni Türk lirası'ndan olmak üzere toplam 1.596 yeni Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen para cezasının miktarı itibarıyla 5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi gereğince takdiren aylık 159.60 yeni Türk lirası olmak üzere 10 eşit taksitte alınmasına,

taksitlerden birinin ödenmemesi halinde kalan taksitlerin de bir defada alınmasına, para cezasının ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 51. maddesinde öngörülen gecikme zammının yarısı oranında gecikme zammı uygulanmasına, sanığın 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5 ve 7. maddeleri gereğince velisine teslim suretiyle tedbir uygulanmasına,

sanığa 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51/3. maddesi gereğince 1 yıl boyunca denetim uygulanmasına dair, ANKARA 3. Çocuk Mahkemesinin 24/11/2006 tarihli ve 2005/12 esas, 2006/792 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 31/01/2010 gün ve 2007/761/5525 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/02/2010 gün ve 2010/25382 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 19/02/2010 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Sanığa Türk Ceza Kanunu'nun 491/4 ve 522/1. maddeleri uyarınca verilen 8 ay hapis cezasının, aynı Kanun'un 55/3. maddesi ile 1/3 oranında indirildiği sırada 5 ay 10 gün hapis cezası yerine fazla olacak şekilde 6 ay 20 gün hapis cezasına karar verilmesinde,

765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun sanığın lehine olduğu kabul edildiğine göre; suç tarihi olan 29/02/2004 tarihinde yürürlükte bulunan 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi ile 5335 sayılı Kanun uyarınca hapis cezasının 11,00-17,00 yeni Türk lirası arasında seçilecek bir miktar üzerinden paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeksizin, karma uygulama yoluna gidilerek hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddesi uyarınca adlî para cezasına çevrilmesinde,

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehine olduğu kabul edilerek uygulanan 2253 sayılı Çocuk Mahkemelerinin Kurulusu, Görev ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun'un 12/2. maddesi ile cezasında 1/2 oranında indirim yapılan sanık hakkında, aynı Kanun'un 12/1. maddesinde açıkça yazdığı üzere ceza tayini cihetine gidildiği halde, tedbir uygulanamayacağı gözetilmeden, (bir başka anlatımla aynı Kanun'un 10. maddesinde öngörülen tedbirlerin sadece 11 ve 12. maddesinde belirtilen cezai sorumluluğu bulunmayan 11 yaşından küçükler ile 11-15 yas gurubunda olup farik ve mümeyyiz olmayan küçükler hakkında uygulanabileceği) suç tarihinden sonra yürürlüğe giren (15 Temmuz 2005) 5395

sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5-7. maddeleri gereğince ayrıca tedbire hükmolunmak suretiyle, hem 2253 sayılı Kanun hem de 5395 sayılı Kanun hükümleri uygulanarak karma uygulama yoluna gidilmesinde,

Sanık hakkında, suç tarihi itibarıyla uygulanması gerekli olan 5395 sayılı Kanun'un 24. maddesi uyarınca uzlaşma teklif edilmesi gerekirken, yakınanın şikâyetinin devam ediyor olması gerekçesiyle teklif edilmemesinde,

Çalınan malların değerinin hafif kabul edilmesine göre 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesi uyarınca 1/2 yerine 1/3 oranında indirim yapılmasında,

765 sayılı Kanun'un lehe olduğu kabul edilip uygulama yapılmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un yalnızca hapis cezalarında uygulama alanı bulan 51/3. maddesinin uygulanarak karma uygulama yapılmasında,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 26/09/2006 tarihli ve 167/198 sayılı kararı ışığında, süresinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesinde, isabet görülmemiş olduğundan, bahisle 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA