Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/15802 K.2013/25174

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hüküm fıkrasına 5237 sayılı TCK'nın 116/4.maddesinin yazılmasının unutulması mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak görülmüştür.

Sanıkların iştirak iradesi içerisinde yakınıcıya ait eve girdiklerinin anlaşılması karşısında haklarında; 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın tekerrüre esas alınan Gaziantep 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/92 Esas, 1999/215 Karar sayılı kararında sanık hakkında 765 sayılı TCY'nın 55/3. maddesinin uygulanması karşısında; anılan Yasanın 58/5.maddesine göre suçu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, bunun yerine Oğuzeli Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/61 Esas, 2001/31 Karar sayılı ilamının alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

sanık hakkında TCY’nın 58. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "Gaziantep 2.Ağır Ceza mahkemesinin ilgili hükmünün esas alınmasına" ilişkin kısım çıkarılarak yerine "Oguzeli Asliye Ceza Mahkemesinin 2000/61 Esas, 2001/31 Karar sayılı ilamının esas alınmasına" cümlesi eklenmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, üye ...'un sanıklardan ... hakkındaki kararın bozulması yönündeki muhalefeti nedeniyle oyçokluğu, diğer sanıklar yönünden 03/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

(Muhalif Üye)

KARŞI OY

Sanık ..., soruşturma sırasında alınan ifadesinde, “Diğer sanıklar ... ve ...’nun, yakınanın evinden hırsızlık yaptıklarını, kendisinin gözetlemede bulunduğunu,” söylemiş; Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan yer göstermede, evi göstererek ifadesini tekrarlamış; kovuşturma aşamasında, “... ve ...’nın mağdurun telefonlarını çaldıklarını söylediklerini, kendisinin bu olayın içinde olmadığını,” belirtmiş,

Sanık ..., soruşturma sırasında mağdurun evini göstererek, “...’un, ...’nin yardımıyla eve girdiğini, ...’nin gözcülük yaptığını, kendisinin yakındaki okulun bahçesinde beklediğini,” söylemiş, kovuşturmada bu ifadesini tekrarlamış,

Sanık ... tüm aşamalarda, “Kendisinin diğer sanıklar ... ve ... ile iki ayrı hırsızlık yaptığını, bu olayla ilgisinin bulunmadığını,” söylemiştir.

Davamıza konu hırsızlık olayını gören yoktur.

Sanıklar ... ve ..., birbirini teyit edip tamamlayan ifadelerinde suçlarını ikrar etmişlerdir. Ancak ...’ın aleyhinde atılı suçu işlediğine ilişkin, diğer sanıkların suç atmaları dışında delil elde edilemediğinden, bu isnatlar da mahkûmiyet için yeterli olmadığından, adı geçenin hükümlülüğüne dair verilen kararın bozulması gerektiği görüşündeyim.