Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/14307 K.2013/23840

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2013 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın çaldığı eşyaları çuvallayıp götüreceği sırada yakalandığının anlaşılması karşısında; kastını özgülemesi nedeniyle eylemin 765 sayılı Yasanın 62. maddesinde belirtilen tam teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması, adli sicil kaydına göre de hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 765 sayılı Yasanın 81/2-3. maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz bulunmadığından,

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını oluşturan eylemler nedeniyle uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de;

uzlaşmanın gerçekleşmemesi dikkate alındığında her iki Yasa hükümlerinin bir bütün olarak olaya uygulanması sonucunda, 765 sayılı Yasa hükümlerinin açıkça sanık yararına bulunduğunun denetim sırasında anlaşılması karşısında; anılan hususlar bu nedenle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.