Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2015/5424 K.2018/4001

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 17.Ceza Dairesinin 08/07/2015 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

II-) Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nın 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca sanığa savunmasını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, atanan savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanık hakkındaki 561,00 TL zorunlu müdafilik ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-) Sanık ... hakkında kasten yaralama ve güveni kötüye kullanma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Mağdurun kolluktaki ilk beyanında.

2,5 ay önce arkadaş oldukları sanık ...’un olay günü 15.00 saatlerinde “iki dakikaya yeşil suya gel, sana bir şey söyleyeceğim” mesajı üzerine mağdurun arkadaşı tanık ... ile birlikte yeşil suya gittiklerini, buluşma yerine arkadaşı tanık ... ile gelen sanığın kendisini ve tanık ...’yi bir sokağa götürüp “sen dışarda ne geziyor ve yalan söylüyorsun” deyip tokat attığını, tanık ...’nin müdahale etmesi üzerine sanığın ...’yi küfür edip kovduğunu, daha sonra sanık ve tanık ... ile birlikte tomografi sonuçlarını almak üzere ...’e gittiklerini, yolculuk sırasında sanığın sürekli kendisini darp ettiğini,

tomografi sonuçlarını aldıktan sonra “eve gideceğini” söylemesi üzerine sanığın “bundan sonra ev filan yok, benim yanımdasın” deyip tokat atarak tanık ...’in “bırak kız gitsin” demesine rağmen zorla evine götürüp ellerini koli bandıyla bağladığını, tanık ... ve sanık ...’ın sanık ...’a engel olmak istemeleri üzerine sanığın karışmamaları için onlara bağırdığını, tanık...’in sanığa kızıp evden ayrıldıktan sonra mağdurun annesinin aradığını gören sanığın telefonu elinde alıp aramayı meşgule atıp telefonu kapattığını, telefonunu istemesi üzerine sanığın “bunlar sana az bile,

yanımdan gideceğini mi düşünüyorsun” deyip telefonu vermediğini, kendisine zarar vermek için cama kafasını vurması üzerine sanığın boynundan tutup kafasını cama dayayıp darp ettiğini, bu sırada sanığın ablaları ve isimlerini ... ve ... olarak bildiği tanıklar ... ve ...’nın kolundaki koli bandını çıkardıklarını, 21.00 saatlerinde kendisini yemeğe çağıran sanık ...’a “...’u oyala, ben evden çıkıp kaçayım” dediğini, sanık ...’ın ise “ben oyalayamam, o anlar, kabak benim başıma patlar” deyip yardım etmediğini, ertesi gün saat 03.30 sıralarında evin kapısını çalan polislere sanık ...’un kapıyı açtırmayıp “kimsenin ses çıkarmamasını” söylediğini,

08.30 saatlerinde polislerle birlikte annesinin gelip kendisini kurtardığını, iddia etmesine karşın,

Mağdurun mahkeme aşamasında alınan beyanında ise; olay günü sanığın kendisiyle buluşmak istediğini, arkadaşıyla birlikte dışarda olduğu halde evde olduğunu söyleyip sanığın buluşma isteğini kabul etmediğini, sanığın bir arkadaşının kendilerini görüp sanığa haber vermesi üzerine sanığın “Yeşil suya gelmesi” için mesaj attığını, sanığın buluştuklarında “...’ta geziyormuşsun, neden bana yalan söylüyorsun” deyip tokat attığını, tanık ... ve sanık ile birlikte ... bayiine giderken sanığa telefonunu telefon dökümünü alması için rızasıyla verdiğini ancak daha sonra geri alamadığını, sanığın kendisini darp edip zorla evine götürdüğünü,

sanığın elinde bulunan telefonunun çaldığını, teyzesinin aradığını görmesi üzerine sanığa “telefona bakmak istediğini” söylediğini ancak sanığın telefonunu vermeyip kapattığını, sanığın sürekli kendisini darp ettiğini, ertesi gün 07.00 saatlerinde sanığın pencereden dışarı baktığı sırada sanığın telefonunda tanık...’e kendisini kurtarmaları için mesaj attığını, bir süre sonra da ailesinin polislerle olay yerine gelip kendisini kurtardıklarını, açıkladığı,

Sanığın kolluk ve 05.01.2013 tarihinde Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı’nda alınan beyanlarında; mağdurla buluşup biraz gezdikten sonra evine gittiklerini, burada mağdurun başka erkeklerle konuşması nedeniyle tartışmaları üzerine mağdurun odada bulunan cam parçası ile kolunu kesmeye başladığını, mağdurun kendisine zarar vermemesi için kollarını koli bandıyla bağladığını, mağduru darp edip telefonunu almadığını, mağdurun annesiyle konuştuktan sonra telefonu kapatıp odada bulunan sehpanın üzerine koyduğunu belirtmesine karşın,

Sanığın mahkeme aşamasında bu kere; mağdurun annesinin 2-3 kez mağduru araması üzerine mağdurdan telefonunu istediğini ve mağdurun rızasıyla telefonunu verdiğini, telefonu koltuğa bıraktığını, atılı yağma suçunu işlemediğini beyan ettiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Ceza Muhakemesinin asıl amacı gerçekte maddi olayın ne olduğunun öğrenilmesidir. Bu günden dünü öğrenme ise, delillerle mümkün olmaktadır. Yargılama süresince toplanması gereken delil varsa, bunların da toplanıp, iddia, savunma ve tüm deliller ayrı ayrı ve bir bütün halinde değerlendirildikten sonra, birini diğerine üstün kılan nedenler denetime olanak verecek şekilde açıklanıp, sonucuna göre, sanık ve/veya sanıkların hukuki durumunun tayini gerekmektedir.

Hal böyle olunca;

Öncelikle; mağdurun aşamalardaki beyanları arasındaki aykırılıklar giderilip suça konu telefonun akıbeti araştırılıp, suça konu telefonun bu aşamada sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığı da tespit edildikten sonra sonucuna göre delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın suç teşkil eden haksız fiili ile buna uygulanacak hukuk normunun tayin ve takdiri gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile yetinilip yazılı şekilde kasten yaralama ve güveni kötüye kullanma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması,