Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2017/820 K.2019/5236

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında yağma ve sanık ... hakkında yağma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

a) Sanık... ile ilgili olarak, İncirli mahallesi ... caddesi üzerinde bulunan 125 no.lu binanın 9 numaralı bağımsız bölümünden hırsızlık olarak başlayıp aynı binanın sahanlığında yağmaya dönüşen eylemin suç tarihi itibari ile 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c, 116/1 ve 119/1-c maddeleri.

28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik ile 5237 sayılı TCK’nin 149/1-c-d maddesi kapsamında kalıp ayrı ayrı uygulama ile lehe yasanın saptanması gerekirken, yazılı biçimde eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması kanuna aykırı ise de; temyiz aşamasında yapılan denetleme ile kazanılmış hak kuralı dikkate alındığında bu husus sonuca etkili görülmediğinden;

ayrıca sanık hakkında 08/02/2011 tarihli hükümde hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından ayrı ayrı 4.000’er TL para cezasına hükmedildiğinin anlaşılması karşısında, kazanılmış hak kuralı gereği iki kez 4.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından,

b) Sanık ... ile ilgili olarak ise.

6545 sayılı Yasanın 64. maddesi ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı TCK'nin 149. maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde yer alan mevcut düzenlemede, "konut veya işyerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmediği dikkate alındığında sanığın eyleminin birden fazla kişiyle birlikte işlediği yağma suçunu oluşturduğu dikkate alınıp hakkında TCK'nin 149. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi ile uygulama yapılması ile yetinilmesi gerektiği düşünülmeden suç tarihinde yasal koşulları bulunmayan (d) bendine de yer verilerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de temel cezanın alt

sınırdan belirlenmiş olması ve kazanılmış hak kuralının uygulanmış olması karşısında bu husus sonuca etkili görünmediğinden; anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.