Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2021/23795 K.2023/8993

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2017/77688 soruşturma numaralı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c, 58, 63, 53/1. maddeleri uyarınca iki kez cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2017 tarihli ve 2017/236 Esas, 2017/365 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, bir kez 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-c, 168/3, 62, 63 ve 53/1-2-3 maddesi uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.04.2018 tarihli ve 2018/410 Esas, 2018/515 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.11.2021 tarihli 2018/60305 sayılı, "1)Sanık hakkında her iki mağdura yönelik yağma eylemi nedeniyle cezalandırılması için dava açıldığı halde, tek bir müştekiye yönelik yağma suçu işlenmiş gibi hüküm kurulması ve hangi müştekiye yönelik eylemin cezalandırıldığının belirtilmemesi nedeniyle hükümde karışıklığa neden olunması, 2)Sanığın mağdur(lar)dan 25 TL yağmalaması karşısında, paranın satın alma gücü dikkate alındığında, sanık lehine TCK 150/2 md.sinin uygulanmaması Yasaya aykırı bulunduğundan hükmün CMK’nun 302/2 maddesi uyarınca bozulması," görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Teşhis işleminin yasa ve yönetmeliğe aykırı olduğuna, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdurların 23.05.2017 günü saat 14.00 sıralarında cadde üzerinde yürüdükleri sırada sanık ...'nin yanlarına gelerek nereye gittiklerini sorduğu, mağdurların hamama gittiklerini söylemeleri üzerine gelin ben bizi götüreyim dediği ve bu sırada temyiz dışı diğer sanık ...'ın geldiği, birlikte bir süre yürüdükten sonra, sanık ...'nin "ben uyuşturucu bağımlısıyım, cebinizde ne varsa verin, beni zor durumda bırakmayın" dediği, mağdurların para vermeyi kabul etmemesi üzerine,

sanık ...'nin bıçak çıkartarak mağdurlara yönelttiği, temyiz dışı diğer sanık ...'ın "Çabuk para verin, para vermezseniz kötü olur, biz uyuşturucu manyağıyız, bize para vermezseniz sizi öldürürüz" dediği, mağdurların korkması üzerine her ikisinin ayrı ayrı 25,00 TL çıkartarak toplam 50,00 TL parayı sanığa verdikleri, ilk derece mahkemesi tarafından kabul edilmiştir.

2. 23.05.2017 tarihli olay tespit araştırma ve yakalama ve teşhis tutanağı içeriğine göre, mağdurların sanıkların eşgal bilgisini verdiği, temyiz dışı diğer sanık ...'ı görmeleri üzerine polise gösterdikleri, yakalanan temyiz dışı diğer sanık ...'ın suçu sanık ... ile birlikte işlediğini beyan etmesi üzerine,

benzer suçlardan birçok kere işlem yapılmış olan sanık ...'nin Polnet eşgal bilgileri sisteminden temin edilen fotoğrafı mağdurlara ve temyiz dışı diğer sanık ...'a gösterildiğinde diğer sanığın ... olduğunu teşhis ettikleri görülmüş ise de 2559 sayılı Polis Vazife ve Salȃhiyet Kanun'unun (2559 sayılı Kanun) ek 6. maddesine göre "şüphelinin fotoğrafı üzerinden de teşhis yaptırılabilir. Ancak tek bir fotoğraf veya aynı kişinin farklı fotoğrafları üzerinden teşhis yaptırılamaz.

Değişik kişilerin fotoğraflarının aynı büyüklük ve özellikte olmaları gerekir." şeklinde yapılması gerektiği ancak olayda teşhisin sadece sanığın tek bir fotoğrafı üzerinden yapıldığı görülmüştür.

3. 30.05.2017 tarihli teşhis tutanağı içeriğine göre, mağdur ... hazır edilerek, sanık eşgaline uygun sivil kıyafetli görevliler ile birlikte sanığın numaralandırılarak sıralandığı, mağdur ...'a şahıslar arasında yağma olayını gerçekleştiren şahsın bulunmayabileceği de hatırlatılarak, camlı oda içerisinde bulunan dört şahsın gösterildiği, mağdurun 2 numaralı sanık ...'yi teşhis ettiği görülmüş ise de 2559 sayılı Kanun'un ek 6. maddesine göre teşhis işleminin en az iki kere tekrarlanması gerektiği ancak 30.05.2017 tarihli teşhisin bir kez yapıldığı görülmüştür.

4. Mağdurlar ile sanık ...'nin duruşmada hazır bulunduğu, mağdurların huzurda bulunan sanık ...'nin, kendilerinden para isteyen kişi olmadığını beyan ettikleri, mağdur ...'a 30.05.2017 tarihli teşhis tutanağı okunarak sorulduğunda, "karakolda yanlış teşhis etmişim" dediği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

23.05.2017 tarihli ve 30.05.2017 tarihli teşhis işlemlerinin olay ve olgular başlığının (A) kısmınının 2 ve 3 numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle 2559 sayılı Kanun'a aykırı olması ve mağdurların duruşmada yüz yüze geldiği sanık ...'nin olay yerinde bulunan şahıs olmadığını beyan etmeleri karşısında sanık hakkında, temyiz dışı diğer sanığın atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında atılı suçları işlediğine dair mahkumiyete yetecek ölçüde her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur ve Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 19.04.2018 tarihli ve 2018/410 Esas, 2018/515 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye gerekçe yönünden aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,