Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/13201 K.2023/15351

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 ncu maddesinin birden çok fıkrasının ihlal edilmesi sebebiyle aynı Kanunun 61 nci maddesi gereğince temel cezanın bir miktar daha alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 35 nci maddesi uyarınca alt sınırdan indirim yapılırken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, kural olarak teşebbüs aşamasında kalan yağma suçunda değer azlığına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanamayacağı ancak;

yağma kastının suça konu malın değerinin belirli miktar üzerinden özgülemede bulunularak yağmaya teşebbüs suçunun oluşması durumunda uygulanabileceği gözetilerek somut olayımızda da "Bize bira, rakı getir" denildiği ancak miktarının belirli olmadığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanamayacağının gözetilmemesi, sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükümlülüğünün bulunmaması ve sanığın duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz bir tavrının bulunmaması karşısında.

"Suç işlemeye meyilli ve uslanmaz kişiliği dikkate alınarak" şeklindeki yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı değişmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.