Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/2694 K.2023/8797

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2014 tarihli ve 2014/103 iddianamesi numarası ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 148/1, 149/1-a, d, h maddeleri uyarınca iki defa cezalandırılmasına, 43/1-2. maddesi delaletiyle 125/1-4. maddeleri uyarınca ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması amacıyla kamu davası açılmıştır. 2. ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/166 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanunun 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-a, 43/2-1. ve 62/1. maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası, 125/1-4, 43/2-1, 62/1. maddeleri uyarınca 3 ay 19 gün hapis cezası, 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına ve aynı kanunun 58 inci maddesi gereği sanık hakkında verilen cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 17.02.2015 tarihli ve 2014/166 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı sanığın temyizi üzerine Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 25.02.2021 tarihli ve 2019/2148 Esas, 2021/3286 Karar sayılı kararı ile; "...1- 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesinin yalnızca hukukî ilişkinin tarafı olan kişiler hakkında uygulanabileceği; katılanların, oğulları olan ... ile sanık arasındaki hukukî ilişkinin tarafı olmadıkları anlaşıldığından, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hakkında TCK'nin 150/1. maddesi delâleti ile tehdit suçundan hüküm kurulması,

2- Sanığın olay tarihinde, katılanlara ait ikametin holünde katılanlara hakaret etmesi şeklinde gerçekleşen eylemde, âleniyet unsurunun oluşmayacağı gözetilmeden sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, ," Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 4. ...

Ağır Ceza Mahkemesi 07.10.2021 tarihli ve 2021/165 Esas, 2021/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-d-h, 35. ve 1412 sayılı kanunun 326 son maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanunun 125/1, 43/1 maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezasına, aynı kanunun 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları ve 58 inci maddesi uyarınca cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar vermiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Sanığın mahkumiyetine yeterli delil olmadığına, 2. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 62.maddesinin uygulanmadığına 3. Vesaireye İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü Ağlasun ilçesinde oturan katılanlar ... ve ...'nın evlerinde uyudukları sırada gece vakti saat 04.00 sıralarında kapı zillerinin çalınması üzerine uyanıp, katılanlardan ...'nün kapıyı açtığında sanık ...'ın demir giriş kapısından evin hol olarak tabir edilecek giriş kısmına geçtiği, katılan ...'nın da evin giriş bölümüne geldiği, sanığın burada katılanlara oğulları olan ...'in kendisine borcu olduğunu söylediği,

katılanların oğulları ...'in evden 13 yıl önce ayrıldığını söylemeleri üzerine sanık ...'ın hakaret ettiği ve yanında bulunan bıçağı havaya kaldırarak "Oğlunuzun borcunu ödeyeceksiniz, ödemezseniz öldüreceğim sizi" diyerek tehditte bulunduğu, daha sonra sanığın evden ayrıldığı ancak yaklaşık 5 dakika sonra katılanların evine tekrar gelerek zillerini çaldığı, ve katılanları hedef alan şekilde elindeki bıçağı göstermek suretiyle katılanlara "Ben sizi öldürmeye geldim, oğlunuzun parasını ödeyin" diyerek tehditte ettiği şeklinde subut bulduğu kabul edilmiştir.

2. Katılan ...'nın ve ...'nın sanık ...'ın elinde kama bıçağı ile sinkaflı küfürler ederek "Sizin oğlunuzun bana borcu var, bunu siz ödeyeceksiniz, ödemezseniz sizleri öldürürüm" şeklinde tehditlerde bulunduğuna ilişkin aşamalardaki tutarlı beyanları mevcuttur. 3. Sanığın katılanların oğlu olan ...'in borçlu olduğunun doğru olduğu ancak katılanların evine giderek böyle bir eylemi gerçekleştirmediğine, kendisine iftira atıldığına yönelik savunması mevcuttur.

4. Dosya içerisinde mevcut 18.04.2014 tarihli tutunak içeriğine göre sanığın katılanların evinin 5 adet camını kırdığı kayıt altına alınmıştır. 5. ... Polis Merkezi Amirliğinin sanığın sosyal ve mali durum raporu dosya arasında mevcuttur. 6. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Katılanların beyanları olay yeri ile ilgili tutulan tutanaklar sonucunda sanığın hukukî ilişkinin tarafı olmayan katılanların oğulları olan ... ile sanık arasındaki alacak verecek ilişkisi olduğu ve alacağını tahsil etmek amacıyla katılanlara ait eve giderek silahla gece vakti ikametlerine giderek tehdit ettiği anlaşılmakla sanık müdafiinin sanığın mahkumiyete yetecek delil olmadığına ilişkin temyiz sebepleri yönünden kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükümde 5237 sayılı Kanunun 62. maddesi, sanığın dosyaya yansıyan suç işleme eğilimi, atılı suçu işlemekten dolayı samimi ve ciddi bir pişmanlığının müşahede ve tespit edilmemesi, dolayısıyla ileride suç işlemekten çekineceğine dair hiçbir kanaatin oluşmaması, cezanın caydırıcı olması gereken etkisi, sebepleri ile mahkeme heyetince kanaat oluşmadığından uygulanmamış sonuç olarak 1412 sayılı kanunun 326. maddesi gereği kazanılmış hak korunmuştur.

Sanık müdafiinin bu temyiz sebepleri yönünden de kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ...