Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2022/3900 K.2024/1001

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Katılan beyanları, suça sürüklenen çocukların ikrar içeren savunması, olay yeri inceleme ve yakalama tutanağı gibi deliller karşısında, suça sürüklenen çocukların eylemlerinin sabit olduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin; katılanların soyut beyanı dışında her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı, hüküm kurmaya elverişli delil bulunmadığı, gerek soruşturma evresinde gerekse de kovuşturma evresinde istikrarlı olarak suçun işlenmediğinin beyan edildiği, katılanların soyut beyanı dışında bu suçu işlediğini gösterir kesin bir delilin dosyada bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin dikkate alınmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 150/2 ve 168 inci maddelerinin uygulanmadığına, katılan vekilinin ise;

suça sürüklenen çocukların cezasından indirim yapılmaksızın üst sınırdan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri de yerinde görülmeyerek, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/86 Esas, 2020/1202 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuklar müdafileri ile katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,