Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12042 K.2025/1014

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, katılanlarla aynı köyden tanışık olduğu, olay günü ayrı araçlarda bulunan sanık ile katılanların kavşakta geçiş esnasında anlaşmalığa düştüğü, katılan ...'ün sanığa 'aracı geriye çek ben geçeyim' dediği, sanığın da 'ben geçmem sen beni tanıyon mu lan, bu yol benim hakkım siz kim oluyorsunuz bu mahalle benden sorulur..' şeklinde cevaplar verdiği, yaşanan sözlü tartışma sonrası sanığın bıçakla arabadan inerek sanık ...'ün üzerine yürüdüğü ve bıçak salladığı,

tarafların kavgayı ayırdığı, sanığın tekrar araca binerken bu ... tüfek alarak indiği ve silahı dolduruş yaptığı bunun üzerine arbede esnasında sanık ve katılan ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığının sabit olduğu anlaşılmakla, tarafların beyanlarının iç içe geçmiş gibi göründüğü, ifadelerin netleştirilmediği, sanığın yaralamadan önceki tehdit içeren sözlerinin eylemin bir bütün halinde kasten yaralama suçunun irade açıklaması niteliğinde olup olmadığı tartışılıp daha sonra karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,