Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/12357 K.2025/1192

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık ...

Hakkında Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/245 Esas, 2011/400 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmolunan 10 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de, sanık hakkında İncirliova Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2007 tarihli, 2006/411 Esas ve 2007/205 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 1 ay hapis cezasının 15.05.2012 tarihinde kesinleştiği ve suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınma imkanı bulunması ve daha ağır olması nedeniyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ... hakkında Torbalı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.06.2008 tarihli, 2005/261 Esas ve 2006/156 Karar sayılı kararı ile kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının 31.12.2007 tarihinde kesinleştiği ve yerine getirme tarihinin 26.02.2014 olduğu, adı geçen hükmün suç tarihi itibariyle tekerrüre esas alınma imkanı bulunmasına rağmen tekerrüre esas alınmaması ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay tarihinde sanıkların saat 09.55 sıralarında gittikleri, sanık ...'in müştekiye hitaben "Oğlum cezaevinden çıkınca seni vurduracağım.

Seni sinkaf ettireceğim." diyerek sanık ...'un da müştekiye "Oğlum bak içerde onun hayatı kararırsa ya sen terk edersin bu memleketi ya da ben terk ettiririm." diyerek tehdit edip daha sonra her iki sanığın mağdura hitaben "Mahkemedeki ifadeni değiştirirsin ya da mahkemeye gitmeyeceksin." demek suretiyle tehdit ettikleri, aynı gün saat 10.30 sıralarında tekrar her iki sanığın mağdurun aynı iş yerine geldikleri, sanık ...'in mağduru "Senin kafanı kopartacağım" diyerek tehdit ettiği, sanık ...'un da "Sen mi şikayette bulundun lan." dediği ve sanıkların mağduru farklı zaman dilimlerinde tehdit ettiklerinin iddia ve kabul edildiği olayda.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıklar müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.