Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13416 K.2023/10606

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında Kadirli Asliye Ceza Mahkemesinin 14.10.2011 tarihli ve 2010/373 Esas, 2011/571 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, söz konusu karar 15.12.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Sanığın denetim süresi içerisinde 06.04.2012 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 125/1-3-a bendinde yazılı hakaret suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar sonucu Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/117 Esas, 2016/311 Karar sayılı kararı ile hükümler açıklanarak 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Söz konusu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14.12.2021 tarihli ve 2021/6157 Esas, 2021/29298 Karar sayılı ilamı ile bozulması üzerine Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/24 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Hükmü temyiz etme iradesine, 2. Vesaireye, İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararın kesinleştiği 15.12.2011 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ikinci suçun işlendiği 06.04.2012 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak suç tarihi olan 29.05.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kadirli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2022/24 Esas, 2022/202 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,