Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13435 K.2025/3978

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya ve dosya içeriğine göre, mağdur ...'nin evinin boya badanasının yapılması konusunda katılan ...'den yardım istediği, katılan ...'in mağdure ...'nin evinin boya badana işinin yapılması konusunda sanıkla anlaştığı, taraflar arasında daha sonra anlaşmazlık çıktığı, katılan ...'in iddiasına göre,

sanığın kendisini arayarak "18.06.2014 günü saat 19.00-08 saatleri arasında polis merkezinde görevli olduğum sırada saat 20.00 dan başlayarak polis merkezi amirliğimizin [TELEFON] numaralı telefonuna [TELEFON] ve [TELEFON] numaralı cep telefonundan arayan ... isimli şahıs bana sen bana 200,00 TL borçlusun bu parayı sabaha kadar vermezsen senin ananı sinkaf ederim, seni yaşatmam şimdi şirinyer parkındayım götün yiyorsa gel kafana sıkacağım,

şerefsiz pezemenk şeklinde küfür ve hakarette bulundu.... parayı vermezsen ben seni orada rahat bırakmamı amirine memurlara rezil ederim,benim zaten kaybedecek bir şeyim yok sen memurluğundan olacaksın sen yanlış adama çattın bak başına ne çoraplar öreceğim.." şeklinde sözler söylediği,

yine mağdur ...'nin şikâyetinde, sanığın mağduru arayarak "200,00 TL alacağının olduğunu saat:18.30'a kadar parayı getirmediğim taktirde beni dağa kaldıracağını kimsenin beni bulamayacağını söyleyerek sen beni tanımıyorsun ben sana neler yaparım orusbu kahbe" sözlerini söylediğini iddia etmesi karşısında sanığın mağdur ve katılana yönelik eylemlerinin sübutu halinde yağma veya hukuki bir alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir görevinin üst dereceli Ağır Ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında katılan ve mağdura yönelik eylemleri sebebiyle tehdit suçundan ayrı ayrı verilen mahkumiyet kararları üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 17.01.2018 tarihli ilamıyla, "sanığa isnat edilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Kanun'un 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması" sebebiyle diğer yönleri incelenmeden hükümlerin bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozma üzerine yargılamaya devamla dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmesine rağmen, sanık hakkında yalnızca katılan ... yönünden uzlaştırma işlemleri yapılmış olup mağdur ... yönünden uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,