Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/13572 K.2023/9775

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Develi Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.07.2007 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Develi Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.02.2008 tarihli ve 2007/100 Esas, 2008/42 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın tutuklulukta geçen 7 günlük sürenin aynı Kanun'un 63 üncü maddesi gereği cezasından mahsubuna ve sanığın 4 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Develi Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.02.2008 tarihli ve 2007/100 Esas, 2008/42 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 12.02.2013 tarihli ve 2010/23090 Esas, 2013/3788 Karar sayılı ilâmıyla;

"5271 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanun ile değişik 231. maddesinin 6/c fıkrasında belirtilen zarar kavramının, ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi zarara ilişkin olduğu, manevi zararı kapsamadığı ve buna göre sanığa yükletilen tehdit suçunun mağdurunun maddi nitelikte bir zararı olmadığı gözetilmeden, “suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki haline getirme veya tazmin sureti ile giderilme şartının yerine getirilmediği” şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle, anılan Kanunun 231/5 inci maddesinin uygulanmaması,"

Nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir

4. Develi Sulh Ceza Mahkemesinin, 12.11.2013 tarihli ve 2013/181 Esas, 2013/350 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığın tutuklulukta geçen 7 günlük sürenin aynı Kanun'un 63 üncü maddesi gereği cezasından mahsubuna ve sanığın 4 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tabi olmasına karar verilmiş, bu karar 12.12.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

5. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/330 Esas, 2019/117 Karar sayılı kararı ile; sanığın denetim süresi içerisinde 2017 tarihinde hakaret suçunu işlediğine ilişkin ...

37. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2017/1392 Esas 2018/234 Karar sayılı mahkûmiyet kararının 08.02.2018 tarihinde kesinleştiği ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun'un 231 inci on birinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanığın tutuklulukta geçen 7 günlük sürenin aynı Kanun'un 63 üncü maddesi gereği cezasından mahsubuna ve sanığın 4 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2018/330 Esas, 2019/117 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 06.09.2021 tarihli ve 2021/29256 Esas, 2021/20665 Karar sayılı ilâmıyla;

"1. Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürelerin TCK'nın 63. maddesi uyarınca infaz aşamasında cezasından mahsup edilmesine karar verilmesi yerine sonuç cezadan düşürülmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2. 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,"

Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

7. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2021/1077 Esas, 2021/1131 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

8. Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2021/1077 Esas, 2021/1131 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından itirazı üzerine Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri; Sanığın savunma hakkının kısıtlandığı, cezayı aleyhe değiştirme yasağı ve hakkaniyete aykırı davranıldığı, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık ...’un, şikâyetçi ...'i telefon ile arayarak şikâyetçiye hitaben "son bir haftan kaldı, .. amcan ...’a döneceksin en kısa zamanda, bir hafta ömrün kaldı, bütün dualarını yap, amcan ...’a 15 yıl önce ne yapıldıysa bir sor sülalene, senin sülelini de sinkaf edeceğim, amcan ...’a döndereceğim, .." şeklinde sözler söylediği iddia ve kabul edilen eylemde;

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesini birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararın kesinleştiği 12.12.2013 tarihi ile ihbara konu ikinci suçun işlendiği 2017 tarihi arasında geçen durma süresi de dikkate alınarak, suçun işlendiği 18.10.2006 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Develi Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/229 Esas, 2022/633 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,