Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/14071 K.2025/4297

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine Yönelik Temyiz İsteminin Reddine İlişkin Ek Kararın İncelemesinde.

Sanık hakkında hükmolunan doğrudan adli para cezalarının miktarı bakımından, 14.04.2011 tarihli ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca üç bin liraya kadar olan mahkûmiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle,

sanık müdafiinin temyiz isteğinin yerel mahkemesince 13.04.2022 tarihli ek kararı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 315/1 inci maddesi gereğince reddedildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13.04.2022 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, II. Sanık Hakkında Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmünün İncelemesinde.

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun, sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak, 02.02.2015 tarihli ilk hükümde sanık hakkında belirlenen ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kararın, yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilip Yargıtay 4. Ceza Dairesinin ilamıyla bozulmasından sonra kurulan hükümde, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduktan sonra sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeyerek 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinde yer alan cezayı aleyhe değiştirme yasağına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,