Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1575 K.2024/12638

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafiinin temyiz sebebinin "sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına'' ilişkin olduğu belirlenerek, anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/750 Esas, 2019/419 Karar sayılı ilamının kesinleşme tarihinin de temyize konu hükme ait suç tarihinin de 10.06.2019 olduğu, İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/750 Esas, 2019/419 Karar sayılı ilamının kesinleşme şeklinin istinaf edilmeden olması nedeniyle kesinleşme tarihinin 10.06.2019 günü saat 00.00 olduğunun kabulünün gerektiği, sanığın temyiz incelemesine konu eylemini ise 10.06.2019 günü gündüz saatlerinde işlemiş olması karşısında;

tekerrüre esas olduğu anlaşılan İstanbul Anadolu 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/750 Esas, 2019/419 Karar sayılı ilamı nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.