Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1576 K.2024/12322

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tanzim edilen iddianamede anlatılmadığı için yargılama konusu yapılmadığı halde, istinaf bozması sonrasında ilk kez dinlenen tanıkların anlatımlarından hareketle, katılanın, olaydan bir süre sonra eve gelen oğlu tanık ... ... ...'a rızası ile kartını vererek, bankadan 2.000,00 TL paranın çekilip sanığa verilmesini sağladığı, tanık ...'in de 2.000,00 TL paranın abisi tarafından sanığa verildiğini gördüğünü beyan ettiği olayda, katılanın olay sonrası eve gelen tanıklar tarafından kişisel güvenliği sağlandıktan yani yağma eyleminin korkutucu özelliği ortadan kalktıktan sonra,

kendi rızası ile kartını vererek sanığa maddi kazanç sağladığı olayda; katılanın rızası ile para vermesi eyleminin yağma suçunun tamamlanmasına sebebiyet vermeyeceği, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,