Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17266 K.2025/10911

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanık savunmasında, mağdur ...'nın yanında 8 yıldır işçi olarak çalıştığı, son bir yıllık sigortasının mağdur tarafından yatırıldığı,

ancak önceki yıllara ait sigortasının yatırılmayarak alacağının olduğunu bununla ilgili olay tarihinden yaklaşık üç ay önce 17.04.2012 tarihinde Erzurum Sosyal Güvenlik Kurumuna şikâyette bulunduğuna ilişkin dilekçenin dosya içerisinde yer aldığı ve mağdur ...'nın 01.07.2021 tarihli duruşmada sanığın 4 veya 5 yıl işyerinde çalıştığını kabul etmesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın hukuki alacağını tahsil etmek amacıyla mağdur ...'yı ölümle tehdit etmek suretiyle alacağını istediği ve orada bulunan işçi diğer mağdur ...'ü bıçakla yaralaması şeklinde eylemin gerçekleştiği anlaşılmakla,

sanık ile mağdur ... arasında hukuki ilişkinin varlığının kabulü gerektiğinden sanığın eyleminin hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçunu ve mağdur ...'e yönelik silahla yaralama suçunu oluşturacağı anlaşılmıştır.

Bu suçlar kapsamında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun (5237 sayılı Kanun) 150/1 delaleti ile 106/1-1 ve 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.05.2014 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten uzlaşma nedeniyle düşme kararlarının verildiği 21.03.2023 tarihine kadar bu sürenin geçmiş olduğu gözetilmeden,

sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde kararlar verildiği belirlenmiştir.