Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17655 K.2025/8886

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Gerekçeli kararda, sanığın suçları haksız tahrik altında işlediği kabul edildiği açıklanmakla hükümde haksız tahrik hükümleri uygulanmayarak gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de. 1- 01.06.2016 tarih ve 2016/363 Esas, 2016/593 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1. cümle, 29, 62, 50/1-a maddeleri gereği 1.500,00 TL adli para cezası, 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, 29, 62, 50/1-a maddeleri gereği 1.500,00 TL adli para cezası, 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4, 129, 62, 50/1-a maddeleri gereği 580,00 TL adli para cezası verildiği, bu hükümlerin sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulduğu anlaşılmakla, yeniden yapılan yargılama sonucunda sanığın Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkının gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2- Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/1-4 maddeleri uyarınca belirlenen 3 ay 15 gün hapis cezası üzerinden aynı kanunun 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 ay 27 gün yerine 2 ay 26 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.