Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/17812 K.2025/8080

Katılan sanık ..., ... ve ... müdafiinin, katılan sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının lehine ve onlara karşı eylemlerden beraat eden sanıklar aleyhine; katılan sanık ... kendisi hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları lehine; suça sürüklenen çocuk ... müdafii suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve ona karşı eylemlerden beraat eden sanıklar aleyhine, katılan ... vekilinin, katılan ...’ya yönelik eylemler nedeniyle verilen beraat kararları aleyhine temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla gereği düşünüldü.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'ya yönelik konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme, ...'a yönelik kasten yaralama, ...'a yönelik kasten yaralama, ...'ya yönelik kasten yaralama; katılan sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama, ...'ya yönelik kasten yaralama, ...'ya yönelik kasten yaralama; katılan sanık ...'ın ...'e yönelik kasten yaralama;

katılan sanık ... hakkında ...'ya yönelik kasten yaralama, ...'ya yönelik kasten yaralama, ...'ya yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itiraz yolu açık olup, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ..., sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin bu konudaki istemi üzerine, Uşak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2016/291 Değişik İş sayılı kararı ile itirazların reddine karar verildiği ve itiraz üzerine verilen kararların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi gereğince kesin olduğu anlaşıldığından;

suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ..., sanıklar ..., ... ve ... müdafiinin bu konudaki vaki talepleri inceleme dışı bırakılmıştır. Sanık ... ve katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...'ya yönelik nitelikli tehdit suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyizi isteminin süresinde olmadığı belirlenmiştir.

Katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat kararlarının; yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I- Sanık ... ve Katılan Sanık ...

Hakkında Katılan Sanık ...'ya Yönelik Nitelikli Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Kararlarının İncelemesinde.

Katılan ... vekilinin, yüzüne karşı 18.02.2016 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1 maddesinde belirlenen kanunî süre geçtikten sonra 15.03.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, II- Katılan Sanık ...

Hakkında Katılan Sanık ...’a Yönelik Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Kararlarının İncelemesine Gelince.

Her ne kadar katılan sanık ... hakkında katılan sanık ...’a yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından zamanaşımı süresi geçmiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 223/9. maddesinde “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede;

yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.