Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18455 K.2024/3491

Tehdit suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106/1-1.cümle, 29 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanunu'nun 58/6. maddesi uyarınca ikinci kez mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/432 Esas, 2022/843 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 12.07.2023 gün ve 94660652-105-64-10296-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.09.2023 gün ve 2023/83734 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 28.12.2017 tarihli ve 2017/7764 Esas, 2017/7536 karar sayılı ilamında, "... sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasının karardan çıkartılmasına dair anılan Mahkemenin 11.08.2017 tarihli ve aynı Esas sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Bakırköy 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2017 tarihli ve 2017/851 değişik iş sayılı kararının, Mahkemece hükmün kesinleşmesinden sonra ek kararla hükümde değişiklik yapılamayacağı cihetle, hukuki değerden yoksun olduğu..." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında,

sanık hakkında ikinci kez tekerrür uygulanmasına yönelik kısmın hükümden çıkarılmasına dair Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2023 tarihli ve 2021/432 Esas, 2022/843 sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan bahisle mercii Uşak 2. Ağır ceza Mahkemesinin 13.03.2023 tarihli ve 2023/71 değişik iş sayılı kararı ile kaldırılmasına hükmedildiği gözetilerek yapılan incelemede,

Sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.10.2019 tarihli ve 2018/206 esas, 2019/526 sayılı kararında yer alan sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin uygulanmasının 16.09.2020 tarihli ek kararıyla iptal edildiğinin anlaşılması karşısında, 18.07.2020 tarihinde işlenen inceleme konusu suça ilişkin olarak sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre mükerrir olduğu sabit olmakla beraber, ikinci kez tekerrüre esas alınabilecek başka adli sicil kaydının da bulunmadığı,

5237 sayılı Kanun’un 58/1. maddesinde yer alan “Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.” şeklindeki düzenleme gereğince sanık hakkında sadece tekerrür hükümleri uygulanması yerine ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanarak, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Uşak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2022 tarihli ve 2021/432 Esas, 2022/843 sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; hüküm fıkrasının tekerrüre ilişkin bölümünde yer alan ''...2. Kez...'' ibaresinin çıkarılmasına, hükmün diğer kısımlarının AYNEN MUHAFAZASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,