Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/18932 K.2023/13676

Başsavcılığının 15.09.2022 tarihli, 2022/55350 soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 ve 58 inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. ...

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.05.2023 tarihli, 2022/469 Esas, 2023/233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (d) bendi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. ... Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/2568 Esas, 2023/2423 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1.Katılanın beyanını doğrular delil olmadığına, 2.Telefonu kendi rızasıyla verdiğine, 3.Hiçbir takdiri indirimin uygulanmadığına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, katılanın gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasındaki anlatımlarının uyumlu olduğu, sanığın olay tarihinde annesine ait cep telefonunu aldığının tevil yollu ikrarı ile sabit olduğu, bu haliyle katılanın oğlu olan sanık ...'e iftira etmesini gerektirecek bir durum olmadığı dolayısıyla sanığın katılanın yaşadığı konutta katılana ait cep telefonunu geri istemesi üzerine tehdit ederek eliyle kafasını bastırması şeklinde gerçekleşen olayda; sanık ...'in katılan ...'ya karşı üzerine atılı konutta yağma suçunu işlediği kabul edilerek bu şekilde uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuştur. 3. Sanık telefonu aldığını kabul etmiş ancak üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın Beyanını Doğrular Delil Olmadığına İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Sanık hakkında iftirada bulunması için aralarında herhangi bir neden ve husumet tespit edilemeyen katılanın olayın hemen sonrası sıcağı sıcağına alınan beyanı ve bu beyanlarıyla uyumlu aşamalardaki beyanları, sanığı katılanın bu beyanlarını destekleyen tevil yolu ikrarı karşısında sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Telefonu Kendi Rızasıyla Verdiğine İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Yağma suçları 5237 sayılı Kanun'un 148, 149 ile 150 nci maddelerinde düzenlenmiştir. Yağma başkasının zilliyetliğindeki taşınabilir malın zilliyetin rızası olmadan cebir ve tehdit ile yarar sağlamak maksadıyla alınmasıdır. Maddede düzenlendiği üzere malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılmak da yağma suçunu oluşturmakatadır.

Her ne kadar katılan telefonu rızasıyla vermişse de katılanın tehdit ederek telefonu vermeyen sanığın eyleminde bu yönüyle de hukuka aykırılık yoktur. 3. Hiçbir Takdiri İndirimin Uygulanmadığına İlişkin Temyiz Sebebine Yönelik Seçenek yaptırımlar yönünden. 5237 sayılı Kanun'un "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesi gereği cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesinin ön koşulu, hükmolunan netice cezanın kısa süreli hapis cezası olmasıdır.

5237 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin ikinci fıkrasına göre. "Hükmedilen bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, kısa süreli hapis cezasıdır." Erteleme yönünden. 5237 sayılı Kanun’un, “Hapis cezasının ertelenmesi” başlıklı 51 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde. “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir.” Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumu yönünden ise.

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasının ilgili bölümünde. “Sanığa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda hükmolunan ceza, iki yıl veya daha az süreli hapis veya adlî para cezası ise ...” şeklinde düzenlemelere yer verilmiştir.

Somut olayda sanık hakkında hükmolunan netice ceza miktarının 10 yıl hapis cezası olması karşısında bu cezanın, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrası gereği seçenek yaptırımlara çevrilmesine, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ertelenmesine,

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin kanunen mümkün olmadığı belirlendiğinden ve Mahkemece "Sanığın suç işleme hususundaki eğilimi, tekerrüre esas sabıkalı geçmişi, suç işlemekten çekinmemesi nedeniyle cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına," şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeler ile 62 nci maddenin uygulanmamasına karar verilmesinde de bir isabetsizlik bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/2568 Esas, 2018/2423 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ...