Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/19227 K.2024/6056

KANUNYARARINABOZMA Silahla birden fazla kişi ile birlikte var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit suçundan sanık ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/2-a-c-d ve 62. ( 2 kez) maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Adana (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250.

Madde İle Görevli) 27.10.2011 tarihli ve 2008/5 esas, 2011/243 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 17.10.2017 tarihli ve 2015/335 esas, 2017/3492 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın örgüt faaliyeti çerçevesinde işlemiş olduğu suç nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 58/9. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanması yönünde karar verilmesi talebinde bulunulması üzerine, Adana (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250.

Madde İle Görevli) 27.10.2011 tarihli kararının Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına ilişkin Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.06.2020 tarihli ve 2008/407 esas, 2011/553 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın kısmen kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına,

hükümlü hakkındaki cezanın infazında 5237 sayılı Kanun’un 58/9. maddesinin uygulanması yönündeki talebin reddine ve cezanın genel infaz hükümlerine göre yerine getirilmesine dair Konya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2020 tarihli ve 2020/414 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 11.09.2023 gün ve 94660652-105-42-15540-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.10.2023 gün ve 2023/98873 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği, MEZKUR İHBARNAMEDE.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/1-214-181 sayılı kararında belirtildiği üzere infaza ilişkin lehe oluşan hataların kazanılmış hakka konu olmayacağı gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 58/9. maddesinde "Mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin, itiyadi suçlu, suçu meslek edinen kişi veya örgüt mensubu suçlu hakkında da uygulanmasına hükmedilir." ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 107/4. maddesinde "Suç işlemek için örgüt kurmak veya yönetmek ya da örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçtan dolayı mahkûmiyet halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuzaltı yılını, müebbet hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar otuz yılını,

süreli hapis cezasına mahkûm edilmiş olanlar cezalarının dörtte üçünü infaz kurumunda çektikleri takdirde, koşullu salıverilmeden yararlanabilirler." şeklinde düzenlemelere yer verildiği, Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 13.06.2014 tarihli ve 2013/4273 esas, 2014/7365 sayılı kararında, 5237 sayılı Kanun'un 58/9. maddesindeki düzenlemenin infaza ilişkin olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek suç işlemek amacıyla örgüt kurmak,

kurulan örgüte üye olmak suçlarından ve örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlardan mahkûm olan sanıklar hakkında anılan maddenin uygulanması hususunda Mahkemesince her zaman karar verilebileceğinin belirtildiği, somut olayda suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan cezalandırılan ve bahse konu suçları örgüt kapsamında işleyen hükümlü hakkında Adana (Kapatılan) 6. Ağır Ceza Mahkemesinin (CMK 250.

Madde İle Görevli) 27.10.2011 tarihli ve 2008/5 esas, 2011/243 sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükümlerinin infazının 5275 sayılı Kanun'un 107/4. maddesi gereğince yapılması gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.