Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1928 K.2023/10920

İlk Derece Mahkemesince silahla tehdit suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Adıyaman Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/657 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2019 tarihli ve 2018/174 Esas, 2019/601 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında silahla tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 9. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2020/876 Esas, 2022/2179 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca beraat hükmünün kaldırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi, 58 inci maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine ve mahsubuna karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri 1. Beraatine karar verilmesi gerektiğine, 2. Lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mağdur ve şikâyetçinin olay günü sanığın evine gittikleri, burada oturup alkol aldıkları ve bir süre sonra aralarında tartışma çıktığı, sanık savunmasında tartışma sırasında elinde meyve bıçağı bulunduğunu beyan etmiş ise de mağdur ve şikâyetçiyi tehdit etmediğine yönelik savunmasının aksine mağdur ve şikâyetçinin soruşturma aşamasındaki soyut beyanları dışında sanığın mağdur ve şikâyetçiyi tehdit ettiğine dair cezalandırılması için yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kabul edilmiştir.

2. Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında mağdur ve şikâyetçiye bıçak çektiğini kabul ettiği görülmüştür.

3. Mağdur ve şikâyetçinin olayın sıcaklığı ile alınan beyanlarının sanığın eylemi yönünden tutarlı olduğu görülmüştür.

4. Olayda kullanılan bıçağın sanığın babası tarafından teslim edildiğinin belirlendiği 11.09.2017 tarihli tutanak dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Mağdur ... Muti ile şikâyetçi Muhammet Sait Karadağ'ın olay günü sanığın evine gittikleri, sanığın evinde oturup hep birlikte alkol aldıkları ve bir süre sonra aralarında tartışma çıktığı, çıkan tartışma sonucu sanığın mutfaktan aldığı meyve bıçağı ile mağdur ve şikâyetçiyi tehdit ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Beraat Kararı Verilmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede Mağdur ve şikâyetçi beyanı, sanığın ikrar içeren savunması, Olay ve Olgular bölümü (A) paragrafı (4) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen tutanak karşısında, sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Lehine Hükümlerin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden Yapılan İncelemede

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulandığı, sanık hakkında hükmedilen netice ceza miktarının 2 yıl 1 ay hapis cezası olduğu, diğer lehe hükümlerin, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevirme, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca, sanığın suç tarihindeki yaşı da gözetilerek erteleme ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasında, sonuç ceza miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin, TCK'nın 191/1 maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma olması ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85 inci maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7 nci maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden, bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 9. Ceza Dairesinin 15.09.2022 tarihli ve 2020/876 Esas, 2022/2179 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe bölümünün (B) paragrafında yapılan eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,