Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/1941 K.2023/10808

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 17.11.2015 tarihli iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır. B. Söke

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. C. Söke

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/456 Esas, 2016/268 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 03.01.2022 tarihli ve 2021/5552 Esas, 2022/174 Karar sayılı kararı ile.

"17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 E. 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar vermesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasanın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu," Nedeniyle sair yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir. D. Söke

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. F. Söke

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2022 tarihli ve 2022/144 Esas, 2022/248 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından itirazı üzerine Söke

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/377 Esas, 2022/593 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri 1. Suçun unsurlarının oluşmadığı, 2. Sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, 3. Vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Söke 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2014 tarihli 2010/379 Esas, 2014/162 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, duruşma çıkışında sanığın mahkeme salonun kapısında katılanın çıkışını bekleyerek katılana ''görüşecez'' demek suretiyle sair tehditte bulunduğu, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmıştır. 2. Katılanın aşamalarda birbirleriyle uyumlu beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Sanık üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 4. Tanık C. D..'nin katılanın beyanlarını doğrulayan beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinde yer alan düzenlemeye göre, tehdit suçunun temel işleniş şekli mağdurun kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit eyleminin gerçekleşmesidir. Tehdit suçunda korunan hukukî değer, kişilerin huzur ve sükûnudur; böylece kişilerde bir güvensizlik duygusunun meydana gelmesi engellenmektedir.

Bu nedenle, söz konusu madde ile insanın kendisine özgü sulh ve sükûnuna karşı işlenen saldırılar cezalandırılmış olmaktadır. Fakat tehdidin bu maddeyle korumak istediği esas değer, kişinin karar verme ve hareket etme hürriyetidir. Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde.

Olay ve Olgular başlığı altında (1) numaralı paragrafında izah edildiği şekilde gerçekleşen sanığın eyleminin tehdit suçunu oluşturduğu, katılanın aşamalardaki tutarlı beyanları ve tanık C.D.'nin katılanın beyanlarını doğrulayan beyanları ile anlaşıldığından, hükümde, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke