Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20488 K.2025/9653

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2020/260 Esas, 2021/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 107/1-c, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2021/1343 Esas, 2023/930 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca davanın yeniden görülmesine ve duruşma açılmasına karar verilerek yapılan yargılama neticesinde, ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ancak sanığın kazanılmış hakkı gereği cezanın,

5271 sayılı Kanun'un 283/1. maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası olarak infazına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi Sanığın olay tarihinde müştekinin dükkanında bulunmadığı bir ortamda işyerinin önünde ateş etmekten ve mala zarar vermekten dolayı yapılan yargılama neticesinde 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a. maddesi bakımından ilk derece mahkemesince unsurların oluşmadığından beraatine, 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verildiği,

istinaf duruşmasında sanığın üzerine atılı ve ceza aldığı 5237 sayılı Kanun'un 170/1-c maddesinin, 5271 sayılı Kanun'un 250. maddesi gereğince seri yargılama usulüne tabi iken yerleşik Yargıtay içtihatlarına göre müştekinin bulunmadığı ve doğrudan onun hedef alınmadığı bir ortamda 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Adli emanetin 2019/5845 sayısı ile kayıtlı bulunan suçta kullanılan av tüfeğinin akıbeti ile ilgili zamanaşımı içerisinde karar verilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından,

o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde, düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Bozma öncesi sanık hakkındaki sonuç ceza miktarı ile ilgili kazanılmış hakkının korunmasına karar verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun’un 283. maddesi uyarınca kazanılmış hak nedeniyle sanık hakkında hükmolunan 2 yıl hapis cezasının 3.000,00 TL adli para cezası üzerinden infazına karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin, ilk derece mahkemesinin mahkumiyet kararını kaldırmak suretiyle kurduğu mahkûmiyet hükmünün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2-4. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediği ve aynı Kanun'un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

26. Ceza Dairesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2021/1343 Esas, 2023/930 Karar sayılı kararının hüküm kısmındaki "Aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı anlaşıldığından sanığa verilen ceza CMK’nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralı gözetilerek, sanığın netice olarak 3.000,00 TL Adli Para Cezası Olarak İnfazına," ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığı anlaşıldığından sanığa verilen ceza CMK’nın 283/1. maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralı gözetilerek,

sanığın netice olarak 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına," tümcesi yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Gaziosmanpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi