Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20545 K.2025/8961

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık tarafından verilen 01.08.2016 tarihli dilekçenin eski hale getirme talebini de içerdiği anlaşılmakla, eski hale getirme talebine ilişkin şartların oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğu ve 02.08.2016 tarihli ek kararının yok hükmünde olduğu kabul edilip.

Sanığın yokluğunda verilen 22.03.2016 tarihli kararın tebliği için sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılıp bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde adres kayıt sistemindeki adresine MERNİS adresi olduğu belirtilerek, tebligatın dağıtıcı tarafından, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği, bu itibarla yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu, bu itibarla hükümlünün eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede.

I. Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2.000,00 TL ve 1.500,00 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereğince sanığın temyiz isteminin tebliğnameye farklı gerekçeyle uygun olarak REDDİNE,

II. Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde. Her ne kadar sanık hakkında hakaret suçundan zamanaşımı süresi geçmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/9. maddesinde yer alan “Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez.” düzenlemesi gereği, sanığın lekelenmeme hakkı gözetilerek yapılan incelemede.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılanlar vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, III. Sanık hakkında tehdit ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde.

Sanık hakkında yargılama konusu eylemler için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, aynı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin mahkûmiyet tarihi olan 22.03.2016 olduğu ve bu tarihten, inceleme tarihine kadar, 8 yıl olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.